Fjalori juridik/ç

Arrakat

I mb. -
 * 1) Që nuk rri në tufë së bashku me bagëtitë e tjera, që shkëputet veçan nga tufa në kullotë. Dele (dhi) arrakate. Delen arrakate e ha ujku. fj. u.
 * 2) Që nuk mblidhet në shtëpi a në punë, që bredh poshtë e përpjetë, i pashtruar në familje, në punë a në shkollë. Djalë (nxënës) arrakat. Është bërë arrakat.
 * 3) Përd. em. Sipas kuptimeve të mbiemrit.

II kal. - Shpërndaj sa andej këtej pa rregull. ''E arrakati bagëtinë. I arrakati gjërat gjithandej.''