Instituti Albanologjik i Prishtinës

Instituti Albanologjik i Prishtinës është institucion i pavarur publik kërkimor-shkencor që merret me studimin e kulturës shpirtërore e materiale të shqiptarëve. Veprimtarinë e vet e zhvillon në bazë të Ligjit per Institutin Albanologjik dhe Ligjit për Veprimtarinë Kërkimore-Shkencore të Kosovës. Instituti u themelua më 1 qershor 1953.

Historiku
Në fillim Instituti i kishte katër punonjës dhe një numër bashkëpunëtorësh të jashtëm.

Me vendim të organeve shtetërore jugosllave, Instituti u mbyll më 25 dhjetor 1955. Shërbimi sekret shtetëror i sekuestroi dorëshkrimet dhe punëtorët shkencorë i transferoi e dëboi. Më 28 shkurt 1967, u rithemelua Instituti Albanologjik i Prishtinës me vetëm pesë punonjës shkencorë dhe u vendos në një ndërtesë të vjetër të ish-kazermave ushtarake. Në vitin 1977 Instituti Albanologjik u vendos në ndërtesën e re moderne të ndërtuar enkas për këtë institucion.

Struktura institucionale dhe organizimi i punës
Instituti Albanologjik ka brezin e punonjësve shkencorë me statusin e këshilltarit shkencor, dhe janë këta punëtorët më të vjetër të Institutit, vijnë pastaj brezi i mesëm i studiuesve të cilët thirren bashkëpunëtorë të lartë dhe bashkëpunëtorë shkencorë dhe brezi i ri - hulumtuesit. Gjithsejt Instituti ka 40 punëtorë shkencorë dhe 16 punëtorë administrativë - teknikë.

Me qëllim të studimit më të specializuar të kulturës shpirtërore dhe materiale të popullit shqiptar, si dhe të mbulimit të disiplinave përkatëse të albanologjisë, puna kërkimore – shkencore në Institut është e organizuar në degë dhe sektorë.
 * Dega e Gjuhësisë me sektoret e
 * Dialektologjisë
 * Leksikografisë
 * Kulturës së Gjuhës
 * Onomastikës


 * Dega e Letërsisë
 * Dega e Folklorit me sektoret e
 * Letërsisë Popullore
 * Etnomuzikologjisë


 * Dega e Historisë me sektoret e
 * Historisë
 * Arkeologjisë, dhe


 * Dega e Etnologjisë

Botime

 * Gjurmime albanologjike
 * Gjuha shqipe

Shko edhe këtë

 * Instituti Albanologjik i Tiranës

Lidhje të jashtme

 * Faqja zyrtare