1912 në strip

thumb|Isa Kastrati.

Isa Kastrati u lind më 9 Prill të vitit 1947 në fshatin Hogosht të Komunës së Dardanës. Rrjedh nga një familje me traditë të pasur si në aspektin kulturor, patriotik ashtu edhe në ate atdhetaro-kombëtar, thjeshtë rrjedh nga familja e cila kurr s’pranoj ligjet e një shteti që njihej me emrin Jugosllavi.

Shkollimi
Shkollën fillore Isa Kastrati e kreu në vendlindje-Hogosht, ndërsa Gjimnazin në Gjilan, më pastaj apsolvoi në Fakultetin e Shkencave Matematiko-Natyrore në Universitetin e Prishtinës,Dega e Matematikës.Demonstratat Studentore t´’vitit 1968, Isë Kastratin e gjejnë jo vetëm si pjesmarrës aktiv por edhe si organizator direkt të tyre, çka si pasojë e aktivitetit që kishte zhvilluar, arrestohet dhe denohet nga me 60 ditë burgim ku afër kishte edhe shokët e idealit; Rexhep Mala dhe Sami Dermaku.

E vuan dënimin dhe për të vazhduar punën e matutjeshme në sferën politike dhe patriotike, fillon punën si Profesor në Shkollën e Mesme Ekonomike të Gjilanit e pak më vonë edhe në Gjimnazin e Dardanës.Ndiqej dhe percillej në çdo hap, s’e kursenin kurr as ata mercenarë dhe UDB-ash Serbë e Shqiptarë e kta të fundit e neverisëshin më së tepërmi, si pasoj e bindjeve të tij politike, dhe vizionit të tij Patriotik e largojnë nga procesi edukativo – arsimor. I larguar nga pocesi ed-ars, Isa Kastrati detyrohet që edhe një herë ta rifilloj jetën studentore por tani në Fac.Filologjik, Dega e Gjuhës Ruse, I vetmi drejtim që iu lejua,dhe diplomoi me sukses.

"Shtëpia e dytë" - BURGU
Gjat një vizite që ia bëri I Ati Sabiti me të vlanë(xhaxhain e Isës) Qemajlin, në stinën e Verës shohin dorëzat e zeza në duart e Isës, dorëza ato që ia mbulonin vrragët nga pasojat e tortures që po përjetonte dhe nga gjakderdhjet që ia shkaktonin ndytësirat fashiste. Ktu edhe fillon faza e vuajtjeve shpirtrore nga ana e Isë Kastratit dhe familjes së tij dhe mungesa e tij pran aktivitetit me shokët e tij të idealit. Por çështë e vërteta se Atdhetari, intelektuali, vizionari, Strategu dhe simbili i rezistencës Kombtare i të gjitha kohërave Isa Kastrati as vitet me ato tortura mëse brutale në burg se ndanë nga veprimtaria e tij Atdhetare,ishte i denuar me 6 vite me shume shokë të idealit  Grupi i Adem Demaçit ku Isa Kastrati   ishte ne vuajtje të denimit, pa dalur nga burgu denohet edhe me 6 vite burgim si anëtarë I grupit në fjalë, në ktë grup ishin edhe Skender Kastrati, Rexhep Mala, Sami Dermaku e shumë të tjerë.

Ndonëse i pjekur nga të parët që burgun e shtetit serbo-sllav e kishin si shtëpi të dytë, Isa Kastrati denohet edhe për të tretën herë pa dalur fare nga burgu,denohet me 3 vite e gjysëm, kësaj radhe me preteks që shkaku I paknaqësive kishte qëndruar 21 ditë në Grevë urie, dhe pas një përleshje me Gardianët e burgut e denuan sërish pa dalur nga ato dyer të ndyta. Qëndroj plot 10,5 vite i burgosur por i pathyeshëm dhe thoshte përherë se për mëmedheun duhet bërë edhe më shumë andaj kurr s’ra nën ndikim të provokimeve të cilat ia bënin qoftë serbët apo edhe mercenarët shqiptarë.

Jeta Bashkëshortore
Me 17 korrik 1986 lirohet nga burgu i Spuzhinit te Podgoricës. Në fund të këtij viti Isa Kastrati martohet me Tevide Pllanën nga Kastrioti ku gjat 13-të vitesh martesë, lindin 7-të fëmije nga të cilët fëmiu i parë iu vdes ndërsa 5 djemtë dhe vajza janë me plot shendet e plot krenari për vepren e të Atit dhe të parëve të tyre. Isa i donte shumë femijët dhe paralel kohës që jetonte dhe situatës që ndodhej Kosova, Emrat e fëmijëve I pagëzonte dhe I lidhte ngusht me vlerat e tokës amë, Lirisë, Qëndresës, Gëzimit, Krenarisë dhe Festimit të Republikës së Kosovës shtet i pavarur dhe pergjithmonë jasht kufijve të Serbisë fashiste.

Megjithëketë, edhe pas daljes nga burgu, ndiqej dhe përcillej në çdo hap nga Shërbimi Sekret I Punëve të mbrendshme dhe e lodhnin me të ashtquajturat ”biseda informative” nga të cilat rëndom edhe kërcnohej me likuidim fizik, gjë që s’ju trembej syri kurr kti atdhetari ngase për realizimin e synimeve atdhetare kishte mësuar nga të parët dhe të thyhet s’lejoj në asnje moment te jetës së tij.

Një vit pas daljes nga burgu, në vitin 1987, Isa me familje vendoset në PR, filloj me një përkushtim studimet posdiplomike në Degën e Gjuhësisë dhe la të papërfunduar edhe dorëshkrimin e Magjistraturës që e kishte përgaditë me një dëshire dhe përkushtim të veçantë. Gjatë periudhës kur nuk kurseheshin as shkollat shqipe nga gjakpirësit shekullor, për shkak të mospranimit te ligjeve të Arsimit Serbosllav, Shkollat mbylleshin dhe nxënësit dëboheshin me gjithë mësimdhënësit e tyre, këtë kohë, shtëpia e Isës u shëndrrua në vatër diturie, në shkollë ku mësimet i ndoqën nxënësit e Gjimnazit “Dr. Ali Sokoli”, në ktë periudhë Isa punonte në Kshillin Komunal të Financimit dhe njëkohësisht edhe në SHMT “28 Nëntori në PR. Isa kishte vizion të qartë, dinte ta çmoj drejtësinë dhe gëzonte rrespekt kudo që ishte prania e tij, puna dhe vepra e Isës lidhet ngusht edhe me periudhen e pajtimit të gjaqeve ku pjesmarrja e Isa Kastratit sillte rezultate ndër më të çmueshmet dhe prore shkelqente në Odat shqiptare në vitet e 90-ta.

Rrësimi i Komunizmit famkeq
Rrëzimi I regjimit komunist dhe dalja në skenë eI LDK-së si lëvizje gjithëpopullore e gjejnë Isën si aktivist plot energji, ishte plot dy mandate Kryetar I Degës së III-të të LDK në Prishtinë. Më pastaj ishte edhe Kryetar ndërpartiak për Degët e LDK për Prisjtinë dhe Gollak. Isa Kastrati iu përkushtua me tërë qenien lëvizjes politike për Çlirimin Kombtar, ndihmoj fuqishëm Lëvizjen Studentore dhe sikur I kishte dhuruar aromë dhe energji të re mbarë lëvizjes Kombtare në Kosovë. Në vitin 1997 ishte ngushtë I lidhur me shumë veprimtarë si : Hazir Borovcin, Gani e Mustafë Sopin, Sali Mustafen, Ibrahim Mehmetin, Sejdi Matoshin,Sabit Krasniqin, Nezir Gashin, Shyhrete Kastratin e shumë te tjerë, që të gjithë shokë të një ideali e të një gjuhe “Çlirimin e Kosovës nga Okupatori I ndytë Serbo-sllav”.

Inkuadrimi ne radhët e UÇK-së
Isa Kastrati njëherit ishte edhe organizator i dy protestave të Marsit të vitit 1998 bashk me veprimtaren dhe humanisten Flora Brovina në Pr kundër masakrave qetnike në Çirez e Likoshan.

Dalja në skenë e UÇK-së dhe fillimi i rezistencës së armatosur e inkurajojnë mbarë familjen Kastrati e cila me petkun dhe amblemen e UÇK-së veshi tetë anëtarë të familjes. Shtëpia e Isës në këtë periudhë kohore sa ishte në vatër diturie, u shëndrrua edhe në Shtëpi strehimi ku gjetën strehim mbi 20 familje me mbi 100 anëtarë, në shtëpinë e tij e cila u ba edhe shtëpi shëndetsore u shëruan nëntë ushtarë të UÇK-së, ndër të strehuarit ishte edhe fam e Dr.Lecit,/Lec Gradica/ për të cilin pas vrasjes dhe masakrimit të tij , në shtëpi të Isës edhe bëhet pritja e ngushllimeve.

Pas dhunës së egër të pushtuesit barbar, nga Drenica dhe viset tjera të Kosovës, filloj zhvendosja e qindra banorëve në drejtim të Kryeqendrës sonë, me iniciative të Isa Kastratit themelohet Kshilli I emergjencës për Prishtinen me qrast edhe e zgjedhin në krye te Kshillit ku energjia e palodhshme e detyronte që natë e ditë të ndihmojë të zhvendosurit në të gjitha format që kërkohej. Përkundër ndihmave dhe punës në kshillin e Emergjences, Isa Kastrati me guxim të pashoq organizonte dhe masivizonte strukturen ushtarake te UÇK-së në Pr dhe rrethinë me emrin “Guerilja B I A – Baza –Skifterat në qytetin e Prishtinës. /bia;/, e emruan keshtu në shenje rrespekti të heronjëve të kombit Bahri Fazliu, Ilir Konushevci dhe Agron Rrahmani.

Isa Kastrati me nofkën “GACA” bashkë me veprimtarët; Hazir Borovcin, Gani Sopin e Sabit Mshicën arrestohen ne vitin 98-të ku pas një keqtrajtimi jo njerëzorë dhe brutal, denohen me nga 30 ditë burgim, denimin e vuajnë në burgun e Lypjanit. Ndonëse i dërmuar nga turturat, megjithekëtë Isa dhe shoket e tij s’u gjunjëzuan dhe ngelën të pamposhtur para fytyrave gjakëpirëse dhe smundën t’ia dalin të mësojnë diç për Guerilen “BIA” të Prishtinës. Të qëndrosh e bisedosh me dikë që e njihte në të vërtet Isa Kastratin, është mahnitëse dhe të bënë ma shumë se krenar ndjenja për një burrë, trim e vëlla shqiptar që patëm. Gjatë kohës si i burgosur ç’eshte karakteristike se ishte i vetmi i burgosur shqiptar që tri herë ishte denuar pa dalur dot nga burgu!!!. Është kjo një dëshmi e kjartë se sa ia kishte friken armiqtë qyqar Isë Kastratit.

Është për t’u çmuar, nderuar e rrespektuar se si një 50-të vjeçar i cili kishte kaluar mbi një dekadë nëpër kazamatet serbe, se si I përballonte ‘t’gjitha ato tortura fizike e psiçike, se si torturohej e kurr s’kaloj në pesimizëm, por në të kundërtën prania e tij me at moral të forte e burrëror, na jepte kurajo ngulmimi dhe qëndresa e tij e pathyeshme e tij. Ato që ne i bënim, Isa Kastrati do t’i bënte edhe pa ne, por atë çka I S A e bënte, ne kurrrr s’do t’ia dalim ta bënim pa Isën thoshte ndër të tjerash shoku I idealit Hazir Borovci, ish anetar I Shtabit te Gueriles BIA të UCK-së.

Beteja e Marecit
Në ofenziven e parë me 18 prill 1999 në Gollap në përleshje me forcat ushtarake e policore armike, bëhet edhe ndeshja e parë frontale e tyre me Brigadën 153 te UÇK-së, Zhvillohet një luftë e ashpër, Brigada udhehiqej nga Komandant Adem Shehu nga Shqipëria dhe krahu I djathtë I tij Komandanti për moral dhe politikë I shëndritshmi Isa Kastrati. E themi I shëndritshmi ngase figura dhe radhitja e Isës në vijën e parë të frontit ishte jo vetëm krenari por edhe nderë dhe dritë për të shëndritur lirinë që sikur shihej nga ato lartësi se si një komandant për moral udhëheqë bashkë me ushtarë dhe thjesht Strategjia e tij ishte largëpamëse. Në vije të parë me shumë shokë bashkëluftëtarë ishte edhe Isë Kelmendi, pak me larg edhe Sokol Sopi, Afrim Vitia e shumë bashkëluftëtarë të tjerë, Isë Kelmendi lidhur me betejën në fjalë thotë: „Dy ditë luftuam pa ndërprerë me Isa Kastratin dhe bashkeluftetaret e tjerë në vijen e pare të frontit por të madhit Isa Kastratit as çerpiku i syrit s’i luante e me nje heroizem te pashoq qendroj si nje burrë që sdinte kurr mpapa te shkonte, zëri dhe fjala I kumbonte deri në qiell bashk me krismat,morali i tij i pazëvendsuar tregonte kjartë se Liria e Kosovës kishte marrë rrugën që Isa e kishte kërkuar plot një jetë”.

Në mbrëmjen e së martes së 20Prillit 1999, në frontin e Vitisë /së Marecit/ u plagosën rëndë Sokol Sopi e Afrim Vitia, me një urgjencë u tërhoqën nga vija e frontit dhe u sollën në shtëpinë e Bajram Vitisë, të nesërmen në mëngjesin e të mërkurës me 21 Prill 1999 nën breshërinë e fuqishme të granatave çetnike I tërhjek Isa dy të plagosurit në spitalin e improvizuar të!Skifterave”në ZLLASH, ishin nën përkujdesje të Doktoreshësh Teuta Hadri deri në oret e pasdites por në mungesë të mjeteve Doktoresha smunde te bente shumë pët te plagosurit dhe për të shpëtuar ata duhej dërguar në LLAP në ndonjë Spital ushtarak. Mblodhi fuqinë dhe lëshon zërin nën dhimbjen e hidhur të plagëve Sokol Sopi dhe thot, vetëm me Bacën Isë do ta mirrja at rrugë, kështu shprehet edhe Afrim Vitia duke iu drejtuar Isa Kastratit djhe I thonë me një buzëqeshje: “Do të na dërgosh baca Isë”? “Është fjalë kjo Sokol” sikur me nguti ia kthen Isa, “Qysh mos t’I qoj Baca trimat e vet…Për ju do tja mësyja madje edhe vet zjarrit vetëm e vetem most ë harroni se shpejt do të ju mbyllen plagët e tevona do të ktheheni e do e largojmë ktë bishë Sllave nga çdo pllëmbë e Kosovës sonë, na prêt edhe dasma e Afrimit ku baca Isë do të kërcej në valle nga toka në qiell, e shihni se si do të vallëzoj Isë Kastrati!!! A po Afrim?Por ti je më I vogël e njëherë do ta martojmë Sokolin e ky besa është edhe vëlla I 6 motrave, Ishin kta zërat e krenarisë së maleve tona dhe vendoset që në mbrëmje të nisen për në LLAP.

Me 21 prill 1999 para mbrëmjes nisen DY xhipa dhe një kombi me ushtarë të plagosur, në xhipin që e drejtonte Isa Kastrati ishin dy ushtarët e plagosur Sokol Sopi dhe Afrim Vitia. Gjatë udhëtimit dhe rrugës tejet të dëmtuar, si pasoj Kombi paska ngelur në një baltë me qrast xhipi I dytë paska filluar tërhekjen e tij, gjendja shëndetsore e dy të plagosurve; Sokol Sopi dhe Afrimi Vitia po keqësohej dhe Isa kastrati vazhdon rrugën dhe papritur bëhet një ngatrrim i rrugës në një kryqëzore dhe se në vend që të merrte drejtimin e Prapashticës, niset kah „bullajt“ /lagje në Marec/ dhe si pasojë bien ne pritë të forcave ushtarake çetniko-serbe. Pas alarmimit të forcave armike me të shtëna, Isa Kastrati ia del që t’I nxjerr nga Xhipi dy të plagosurit për ti bartur në një largësi dhe arrin të kthehet për të vazhduar luftën me forcat Çetnike. Bazuar në deklaratat e fshatarëve të lagjës aty ishte bërë luftë heroike dhe shumë e rreptë, luftë tejet e pabarabartë ngase Isa ishte vetëm. Zhvillonte luftë ballore dhe në afërsi deri në 10 m, në saje të gjurmeve, ishte dëshmija se kishin mbetur 5 policë të vrarë.

Isa Kastrati bie heroikisht ndërsa më pastaj vriten edhe dy të plagosurit, Afrim Vitia dhe Sokol Sopi, nga resistenca dhe humbjet që bishat çetnike psuan në betejën me Isa Kastratin, sikur s’i besonin as armëve të veta dhe në trupin e pajetë të Isës në shenjë revolte dhe dëshprimi kishin shti breshëri plumbash ndërkaq në kokë ishte I goditur edhe me Kazmë. Ra për të mos vdekur kurr. Rënja e Isa Kastratit ishte humbje e madhe për UÇK_në, dhe mbarë Kosovën që e deshti më shumë se çdo gjë në jeten e tij, e deshti dhe u flijua për Lirine e saj që ne tani e gëzojmë.

Dëshmor i Kombit
Rënia e Isa Kastratit tronditi thellë zemrat e shokëve, bashkëluftetarëve e në veçanti preku thellë në Familjen Kastrati nga Hogoshti, Dardana, Gjilani, Prishtina,Tetova e Shkupi, Zvicra e deri në Amerikën e largët. Megjithëkëtë shembuj të krenarisë Kombtare Kosova ka shumë, e njëri ndër ta që në kujtesën tonë gjithmonë do mbetet i paharruar është padyshim intelektuali dhe luftëtari i cili ishte origjinal në jetë dhe origjinal edhe në mendime, shumë - dimensional, trim e human me vyrtytet më të larta të një atdhetari Dëshmori I Kombit Isa Kastrati nga Hogoshti i Dardanes.

Kosova din të çmoj gjakun e dëshmorëve të saj, historisë iu shtua edhe një emër I lavdisë, folklorit, artit, dramës, poetit e këngëtarit i lindën frymëzimet e reja për krijime të reja për emrin dhe vepren më shumë se madhështore për një veprimtari nga e cila fjalët sdo të mjaftojnë kurrrrr ngase Dëshmori Isa Kastrati çdo gjë paralel fjalës e shëndrroi në vepër. Në shenjë të rrespektit dhe dashurisë, në shenjë nderi dhe krenarie, emri i Isa Kastratit ndodhet gjithkund i shënuar me germa të arta, rruga e cila nisët nga varrezat e dëshmorëve në Prishtinë e deri tek lagjja e Spitalit, lidhët me rrugën  “Muharrem Fejzë Kastrati”, pra bashkohen Nip e Xhaxha pikërisht në at kryçëzim rrugësh në Prishtinën e lirë, më pastaj në shenjë rrespekti për veprën heroike dhe veprimtarinë që kurr s’do arrimë ta sprehim permes fjalëve të heroit Isa Kastrati në qendër të fshatit të lindjes në Hogosht, iu është ngritur përmendorja, ndërkaq Dardana ka edhe Shtëpinë e kulturës me emrin e të madhit Isa Kastrati.

thumb|Permendorja.

Sot pas veprës madhore e pas rezistencës së Tij dhe të gjithë luftëtarëve e heronjeve te Lirisë, Hogoshti, Dardana dhe mbarë Kosova frymon më e lire se kurdohere me pare. Mesazhi I familjes Kastrati është jo i gjatë por i përmbledhur në një fjali, Ne nuk bëm diç që sduhet të bajmë për atdheun tone, ne rrespektuam dhe kultivuam fuqishëm thënien e Marin Barletit I cili ka thënë: “Për atdheun kurr nuk duhet kujtuar se është derdhur tepër gjak, se është luftuar sa duhet, sepse dashuria e atdheut ia kalon çdo dashurie tjetër”

prandaj

“ Kurrr t’mos shkilet mbi vlerat e luftës dhe mbi gjakun e dëshmorëve të Kombit ”

Lavdi deshmorit Isa Kastrati lavdi te gjithe deshmoreve te kombit.