Monosakaridet

Polisakaridet
Polisakaridet përbëhen nga më shumë se 10 molekula të monosakarideve. Me hidrolizë shpërbashkohen në shumë molekula monosakaridesh.Kanë formulë Cn(H2O)<. Polisakaridet më të rëndësishme janë:amidoni, celuloza dhe glikogjeni.Me origjinë bimore janë amidoni dhe celuloza ndërsa me origjinë shtazore është glikogjeni. Polisakaridet formohen me procesin e polikondensimit. Plikondensimi është proces i bashkimit të molekulave të vogla për të formuar formula të mëdha me eleminimin e molekulave të vogla, siç është zakonisht molekulat e ujit.



Celuloza
Celuloza është polisakaridi më i përhapur në botë bimore. Është i ndërtuar prej një numri të madh mbetjesh të glukozës, që hidrolizon me vështirësi dhe nuk mund të përdoret si ushqim për njerëzit. Masa molekulare relative e celulozës është e latrtë, prej 1 milion deri në dy 2 milionë, që do të thotë se një molekulë celulozë përmban 6 mijë deri 12 njësi (C6H10O5. Celuloza nuk shërben si lëndë ushqyese, sepse nuk shpërbëhet në organizmin e njeriut dhe të disa kafshëve, me perjashtim të disa kafshëve ripërtypëse. Celuloza është përbërëse e të gjitha indeve (lat.: celula- qeliza). Celuloza është ndërtuese e skeletit të bimëve, p.sh drurit.

Amidoni
Amidoni është karbohidrati më i pëhapur ne natyrë pas celulozës. Ai është polisakarid, i cili gjendet në bimë në formë të kokërrzave dhe shërben si ushqim rezervë. Forma dhe madhësia e kokërzave të amidonit varet nga lloji i bimës. Ai është produkt i procesit të fotosintezës, i cili kryesisht është i përqendruar në rrënjë, në fara, në drithëra, në gjethe etj. Bimët më të pasura me amidon janë: orizi 70-80%, misri 45-75%, gruri 60-70%, pataet 17-24%. Amidoni në industri përfitohet kryesisht nga patatet. Amidoni në jetën e përditshme njihet si niseshte. Kur amidoni vepron me ujë të ngrohtë, në prani të acidit sulfurik, atëherë ai shndërrohet në glukozë ose në sheqer të rëndomtë. Amidoni është polisakarid natyror me masë molekulare të madhe (100-10000 molekula glukozë)