Deg' e shoqërisë së Stambollit për vivlla shqipe

Deg' e shoqërisë së Stambollit për vivlla shqipe (nga 1881 Drita, nga 1886 Diturija) ishte një degë e shoqëris së regjistruar në Stamboll ''Shoqëria e të shtypurit Shronja Shqipe e njohur si Shoqëria e Stambllit, e cila më vonë u shndrrua në shoqëri e mërgatës në Rumani. Me shkatërrimin e Lidhjes së Prizrenit kushte për veprimtarin e Shoqërisë së Stambollit, të formuar më 12 tetor 1879, ishin vështirësuar shumë, prandaj edhe themeluesit e saj e shikonin Bukureshtin si një qendër ku mund të vazhdonin veprimtarin e tyre pro shqiptare. Në vitin 1880 në Bukuresht, këta ë bashkëpunim me mërgaten e Bukureshtit themelojnë Deg' e shoqërisë së Stambollit për vivlla shqipe. Kjo degë e shoqëris më 1884 merr emrin Drita sipas gazetës së shoqëris së Stambollit dhe si duket regjistrohet pranë aministrates rumune si shoqëri kulturore që kishte një statut.

Shoqëria Drita pos aktiviteteve kulturore merrej edhe me veprimtarit politike pro shqiptare. Me qëllim të zgjerimit të aktiviteteve të saja dhe si kundërpesh e propagandës pro greke, në vitin 1881 fillojnë të botojnë vepra të ndryshme në gjuhën shqipe të të autorëve - kryesisht nga rradhët e Shoqërisë së Stambollit - si Naim Frashëri, Jani Vreto, Sami Frashëri etj. Shtypshkronja e kësaj shoqërie ishte e vendosur në shtëpin e një tregtari shqiptar Sotir Tarpo, në rrugën Politieri nr.9, Bukuresht.

Më 1886 shoqëria e ndryshon emrin nga Drita në Diturija. Përndryshe në historin shqiptare ka hyrë si fillimi i ngalljes së jetës kulturore të mërgatës në Bukuresht e cila ka dhënë kontribut të çmushëm me veprimet e saja pro shqiptare në themelimin e shtetit të parë të shqiptarëve të quajtur Shqipëri.

Shtypshkronja
Në shtypshkronjën e kësaj shoqërie ndër të tjera janë shtypur edhe këta libra e tekste mësimore të njohur si filli edukativ i Rilindjes shqiptare:
 * Naim Frashëri, E këndimit çunavet. Këndonjotoreja. Copa e parë (1886) E këndimit çunavet. Këndonjotoreja. Copa e dytë. (1886), Istori e përgjithshme për mësonjëtoret të para (1886), Vjersha për mësonjëtoret të para (1886), Bagëti e Bujqësija (1886), Dituritë për mësonjëtoret të para (1888), Lulet e Verës (1890), Mësime (1894), Istoria e Skënderbeut (1898), etj.;


 * Jani Vreto, Numratorja (1886), Mirëvetija (1886) dhe Radhuashkronjë (1886);


 * Sami Frashëri : Shkronjëtore e gjuhës shqip (1886), Dheshkronjë (1888) dhe Shqiperia ç'ka qenë, ç'është e ç'do të bëhet? (1899)