Ίαμος

Ο Ίαμος είναι πρόσωπο στην Ελληνική Μυθολογία, γιος του Απόλλωνα και της Αριάδνης της εκ Πιτάνης, κόρης του Ποσειδώνα, και γενάρχης των Ιαμιδών.

Κατά την παράδοση ο Ίαμος μόλις γεννήθηκε εγκαταλείφθηκε από τη μητέρα του, οπότε δύο φίδια ανέλαβαν να τον θρέψουν με μέλι μέχρι να τον οδηγήσουν στους Δελφούς, όπου πήρε το χρησμό να καταφύγει στον Βασιλέα της Αρκαδίας Αίπυτο, ο οποίος τελικά και ανέλαβε να τον αναθρέψει. Έτσι, ο Ίαμος, όταν έγινε έφηβος, διάβηκε κάποια νύκτα τον Αλφειό ποταμό, όπου επικαλούμενος τον πατέρα του άκουσε "φωνή εξ ουρανού" που τον διέταζε ν' ακολουθήσει τη κατεύθυνσή της. Έτσι ακολουθώντας τη φωνή έφθασε στο Κρόνιο της Ολυμπίας όπου εκεί κατασκεύασε βωμό και ίδρυσε το μαντείο του μεγάλου Διός, στο οποίο και έμεινε μέχρι το θάνατό του, ως μάντις.

Στο μαντείο αυτό τον διαδέχθηκαν τα παιδιά του και τα εγγόνια του όπου το γένος αυτών ολόκληρο έμεινε γνωστό με το όνομα Ιαμίδες, σύμφωνα και με τους τελευταίους λόγους τους οποίους άκουσε ο γενάρχης από τον ουρανό.

Πηγές

 * Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ. 9ος, σ.754

Ιαμος

Ιαμος

Iamus Iamos Иам Ям