Bonboneri

Shqip
dëshpërohem vetv.
 * Humbas shpresën, bie moralisht e s'di nga t'ia mbaj (nga një gjendje shumë e vështirë, nga dështimi në një punë, nga ndonjë goditje e rëndë etj.). Nuk dëshpërohet kurrë.
 * Hidhërohem shumë, pikëllohem nga një fatkeqësi, nga një lajm i keq, nga veprimi a qëndrimi i dikujt etj. U dëshpërua shumë kur e mori vesh. Mbaje veten, mos u dëshpëro!
 * Pës. e dëshpëroj.

Antonime

 * ngazëllohem