Bërxollë

Shqip
Biçim m.sh.thjeshtligj -
 * 1) Një farë, një gjë e papërcaktuar mirë, një lloj me të cilin ngjet pak a shumë diçka. Një si biçim shtëpie. Një biçim njeriu. Si biçim peme. I atij biçimi. Të një biçimi janë.
 * 2) Fytyrë; pamje. Biçimin tënd kishte.
 * 3) keq. Njeri që nga pamja ose nga sjelljet shquan për keq nga të tjerët; njeri i një lloji të veçantë. Biçim njeri (burrë). Biçim më vete. Çfarë biçimi!
 * E solli në biçim dikë a diçka e bëri të jetë siç duhet, e bëri të jetë në rregull.

Në gjuhë tjera
SV undefined

No