Komuna e Ferizajit

Prezantim i përgjithshëm i Bashkësisë Islame të Kosovës dhe i Institucioneve të saj

Ani pse shumica e historianëve janë të mendimit se fillet e para të Islamit në trojet shqiptare datojnë me ardhjen e Osmanlinjve në këto troje, megjithatë, ekzistojnë disa shënime relevante se këto kontakte ishin mbase diku 150-200 vjet më të hershme, dhe atë nëpërmjet tregtarëve islame që shtegtonin në këto troje, e disa edhe nëpërmjet të të ikurve-dëbuarve nga inkuizicioni që kishte filluar të zbatohej në Andaluzi (Spanjë) nga spanjollët kundër myslimanëve dhe hebrenjve. Këta të dëbuar që iknin nga Spanja, ndalonin për një kohë në këtë vise, ku qëndronin disa vite, që pastaj të merrnin udhë për në tokat arabe. Shikuar nga ky këndvështrim, Xhamia e Mlikës në komunën Dragashit (Sharrit), e ndërtuar nga një familje e njohur arabe El-AGA në vitin 1289 e.r (688 sipas hixhretit), mbase është dëshmia më e mirë për praninë e Islamit në këto troje edhe para ardhjes së turqve osmanlinj. Sidoqoftë, populli shqiptar, me ardhjen e osmanlinjve, me shumicë pranoi Islamin, pa kurrfarë dhune, për ç’gjë dëshmojnë dokumentet e shumtë të historianëve botërorë, e ndër ta edhe hulumtimet serioze të historianit të famshëm Thomas Arnoldit.

Në Kosovë si dhe në të gjitha trojet etnike shqiptare organizimi fetar bëhej sipas dispozitave të Sheriatit, të përcjella vazhdimisht nga Shejhul Islami me seli në Stamboll, të cilat rregulla i zbatonin myftinjtë nëpër vilajete të ndryshme të Perandorisë. Ky organizim vazhdoi derisa u pezullua Halifati, d.t.th. muslimanët e Kosovës e mbajtën lidhjen shpirtërore me Perandorinë Osmane, edhe pas tërheqjes së saj nga këto vise në vitin 1912. Në Shqipërinë “londineze” pas pezullimit të Hilafetit, filloi organizimi vetanak fetar, i cili vazhdon edhe sot e kësaj dite, me përjashtim të viteve 1967-68 – 1991, kur Shqipëria komuniste me ligj ndaloi fenë për dy dekada e gjysmë duke e shpallur Shqipërinë dhunshëm si shtetin e parë ateist në botë. Ndërsa në Kosovë dhe Maqedoni, pas okupimit të tyre nga ana e Serbisë, e mëpastaj edhe në Mbretërinë SKS, territoret shqiptare të mbetura jashtë Shqipërisë etnike administroheshin nga Bashkësia Islame-Vakëfi me seli në Shkup, i cili atëbotë administronte Maqedoninë, Kosovën, dhe Sanxhakun.

Pas luftës së II Botërore, këto rrethana ndryshuan, kështu që tashti nën federatën jugosllave filloi të funksiononte Bashkësia Unike Islame e Jugosllavisë. Në këto rrethana, Bashkësia Islame e Kosovës filloi punën si njësi e barabartë fetare në Riaset. Punën e saj e filloi më 1.01. 1948. Selia e Bashkësisë Islame u transferua në Prishtinë ndërsa, nën juridiksionin e saj fetar ishin Kosova, Sanxhaku, Vojvodina dhe Serbia. Kryetari i parë i Bashkësisë Islame ishte hfz. Bajram Agani.

Gjatë luftës së fundit në Kosovë (1998-99), më 13 qershor ’99, është djegur me themel Selia qendrore e Bashkësisë Islame të Kosovës, pasi që më parë ishte demoluar e plaçkitur nga paramilitarët dhe shërbimet sekrete serbe, të cilat me vete kanë bartur ose kanë djegur tërë materialin arkivor, si dhe bibliotekën e pasur me dorëshkrime të vjetra në gjuhën osmane-arabe. Pas luftës, Kryesia e BI-së ka ndërruar lokacionin dhe tash vepron në Selinë e re pranë kompleksit të xhamisë “Alauddin”, në të cilin lokacion vepron edhe Fakulteti i Studimeve Islame si dhe pritet të ndërtohet Medreseja e vajzave dhe Instituti i Lartë për hulumtime islame. Roli dhe detyrat e Bashkësisë Islame të Kosovës

Bashkësia Islame e Kosovës është e vetmja Bashkësi e pavarur fetare për të gjithë besimtarët islamë që jetojnë në Kosovë dhe në Luginën e Preshevës. Kjo Bashkësi Islame përkujdeset edhe për besimtarët e saj që jetojnë në diasporë. Bashkësia Islame e Kosovës veprimtarinë e vet e zhvillon në bazë të Kur’anit, Synnetit (traditës) së Pejgamberit a.s., të rregullave të nxjerra prej tyre, pastaj në bazë të Kushtetutës së BI-së si dhe dispozitave ligjore. Në veprimtarinë e saj të gjithmbarshme ajo është autonome, e predikon Islamin dhe e zbaton atë lirisht dhe publikisht, gjithnjë duke mbajtur në konsideratë interesin e fesë islame dhe të besimtarëve islamë. Qëllimi parësor i Bashkësisë Islame është që të ruajë dhe të zhvillojë vetëdijen islame dhe jetën fetare midis pjesëtarëve të Islamit ndër ne, pastaj të mbrojë vlerat fetare, kulturore, morale, arsimore, ekonomike, sociale etj., të besimtarëve të saj.

Lidhje të jashtme

 * Faqe zyrtare e BIK
 * Revista Dituria Islame botuar nga BIK