Χρυσάωρ

Η λέξη Χρυσάωρ (από τις λέξεις χρυσός + άορ = σπαθί, δηλαδή ο «Χρυσοσπάθης») ήταν αρχαία ελληνική επίκληση-επίθετο διάφορων θεών και ηρώων, μεταξύ των οποίων:


 * 1) Του Απόλλωνα, από το χρυσό του σπαθί ή από τις εκπεμπόμενες από αυτόν ακτίνες φωτός (ο Απόλλων ήταν ο θεός του φωτός). Αναφέρεται στην Ιλιάδα (Ε 509, Ο 256).
 * 2) Του Δία στην Καρία, όπου υπήρχε ναός του Διός Χρυσάορος ή Χρυσαορέως ως κοινό ιερό, ονομαζόμενο «σύστημα Χρυσαορέων».
 * 3) Της Αρτέμιδας.
 * 4) Του Ορφέα.

Ως ξεχωριστό πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας, ο Χρυσάωρ εμφανίζεται στον μύθο της Γοργούς: όταν ο Περσέας έκοψε το κεφάλι της Μέδουσας, από το αίμα της και από την ένωσή της με τον θεό Ποσειδώνα ξεπήδησαν το άλογο Πήγασος και ο κανονικός άνθρωπος Χρυσάωρ, ο οποίος αργότερα απέκτησε και παιδί, τον Γηρυόνη, με την Ωκεανίδα Καλλιρρόη, όπως αναφέρει ο Ησίοδος (Θεογονία 287).

Πηγή

 * Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 705

Χρυσαωρ Χρυσαωρ

'''

Crisàor Chrýsáór Chrysaor Chrysaor Crisaor Krisaor fa:کریسائور Khrysaor Chrysaor Hrisaor Khrüszaór Crisaore クリューサーオール Chrysaor Chrisaoras Chrysaor Chrysaor Crisaor Хрисаор Hrisaor คริสซาออร์ Hrisaor Хрісаор