Hajdar Bytyqi

Hajdar Rexhep Bytyqi

Hajdar Bytyqi lindi më 1927 në fshatin Piranë nga babai Rexhep Bytyqi dhe nëna Nazmije Krusha. Ishte si fëmijë shumë i gjallë, intelegjent dhe herët e kuptoi okupimin që neve shqipëtarëve na u ishte bërë nga mbretënija Serbo-Kroato-Sllovene. Në atë kohë Kral Petri e kolonizoi Kosovën me sërb dhe malazez, ku iu mori tokat e shqipëtarëve deri në derë të shtëpisë. Si i ri me fillimin e luftës së dytë botërore iu bashkangjit forcave të ballit kombëtar, ku më vonë në vitin 1944 zëvëndësoi vëllaun Hamzën dhe iu bashkangjit brigadës së pestë ku komandant ishte Ramiz Alia. Kjo brigadë erdhi nga Shqipëria ku mobilizoi shumë shqipëtar nga Kosova, ku luftën e zhvilluan kryesisht në sanxhakë (Novi Pazar, Tutinë etj.). Pas mbarimit të luftës ishte anëtar i komitetit krahinor të Kosovës dhe kryetar i lidhjes së rinisë në Prizren. Me kohën kuptoi që nuk ishte çlirim i kësaj popullate por ishte një riokupim më i egër se ai i para lufte. Me kohën e hershme që e kuptoi filloi të punoi me shumë shokë për një çlirim të mirëfilltë të këtij populli të vuajtur, ku formuan grupe ilegale qe quhej Lëvizja Popullore e Kosovës. Që nga viti 1948, nga mbledhja e lëvizjes popullore të Kosovës që u mbajtë në shtëpinë e Idriz Kopinës në Ferizaj, ku mbledhjen e udhëhoqi Rifat Berisha (kryetar), Xheladin Hana (sekretar) dhe proçesmbajtës ku ishin të pranishëm, Hajdar Bytyqi, Idriz Kopina, Hajredin Hoxha, Ymer Qërkezi etj., ku motoja e kësaj mbledhje ishte bashkimi i trojeve shqiptare. Pas kësaj mbledhje, Rifat Berisha u vra nga forcat Serbo-Jugosllave, gjithashtu Xheladin Hana qe të dy të trathtuar nga "shqiptarë të ndershëm" bashkë me forcat çetniko-Serbe, nën maskën komuniste, të tjerët u kapën nëpër vende të ndryshme të Kosovës ku u burgosën nëpër disa qendra të Kosovës. Babai im Hajdar Bytyqi u burgos në Podujevë, ku qëndroi dy netë për bojkotin që i kishte bërë mbledhjes së drithit, ndërsa burgosja e tij kishte karakter më të gjërë politikë dhe patriotik. Pas dy ditëve nga Podujeva e dërguan në burgun e Prishtinës ku qëndroi mbi dy muaj (në dhjetor të vitit 1948 deri në shkurt të vitit 1949), ku askush nga familja nuk e dinte se ku gjendej, a ishte i gjall apo i vdekur. Nga Prishtina i dërguan me tren të mallrave në bregdetin e Adriatikut ku i dërguan në burgun më famëkeq të Goli-Otokut. Unë mburrem me qëndrimin shumë të fortë dhe heroik e të pastër të babait tim ku qëndroi plot tre vite e gjysëm dhe u kthy nga Goli-Otoku vetëm 35 kg i rëndë. Pas ardhjes nga burgu, kurr nuk pushoi së vepruari, ku dihet mirëfilli, vuajtjet që i pësoi në vitin 1955-56 në akcionin e pushkëve, me bastisje të shpeshta, me përjashtimin e mbarë families nga lidhja socialiste dhe më 28 nëntor të vitit 1959 e ngriti flamurin kombëtar në odën e Halit Hazirit dhe u burgosë për herë të dytë, por këtë herë në Mitrovicë të Sremit ku qëndroi deri në vitin 1962. E gjithë kjo ndjekje ishte kontribut i spiunëve të Rankoviqit ("shqiptar të ndershëm" të fshatit dhe më gjërë), mirëpo Hajdar Bytyqi kurrë nuk u përkulë para këtyre bishave të shitura edhe pse deri në vdekje ishte i përcjellur nga këto qelbësira, ku në vitin 1995 më 13 shtator vdiq i pastër pa asnjë njollë, ku la pas edhe një familje të pastër dhe ballëhapur që për mua si djal është pasuria më e madhe që ka dikushi në këto troje. Edhe tani mundohen të na gjunjëzojnë, këlyshët e atyre që punonin për pushtetin serbë, mirëpo kurrë nuk do të ia arrijnë atij qëllimi.