Brejtje

Shqip
Brengëmadh mb.bised. -
 * 1) Që ka një brengë të madhe, që ka një hidhërim të thellë në shpirt, që ka pësuar një fatkeqësi të rëndë; si mallk. që e zëntë një brengë e madhe, që vuajttë nga brenga të mëdha. Nënë brengëmadhe. Jetë brengëmadhe.
 * 2) Që të sjell brenga të mëdha.
 * 3) Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit.

Sinonime

 * brengëshumë

Në gjuhë tjera





 * No:
 * SV undefined:
 * SV undefined:
 * SV undefined:
 * SV undefined:
 * SV undefined:
 * SV undefined:
 * SV undefined:
 * SV undefined:
 * SV undefined:
 * SV undefined:
 * SV undefined: