Përdoruesi diskutim:Edmond prifti

 ◄ Eagle al  09:57, 4 Korrik 2007 (UTC).

DJ Marshall Jefferson: “Të parat ishin femrat… tani interneti”
Edmond Prifti

Të parat ishin femrat… tani endet midis botës së internetit dhe muzikës. Ka iniciuar muzikën house dhe ka udhëtuar në pothuajse gjysmën e botës, që nga Cape Town në Melburn dhe përqark Shqipërisë me dhjetëra herë. DJ Marshall Jefferson u rrit nga një baba polic dhe mama mësuese, nën ritmet e hard rrokut dhe në periudhën e daljes për herë të parë të rrymës “Acid House”, nën shprehjen “Sun, Sea, Sand and Ectasy”!

Erdhi nga Amerika për të ndezur atmosferën në “Club Venue” më 19 maj, me rastin e përfundimit të fushatës promocionale të cigareve L&M në Shqipëri. Dhe nuk ishte krejt i panjohur për adhuruesit e muzikës House në mbarë botën, ndërsa në Shqipëri më pak si i tillë. Pikërisht pesë muaj përpara ditëlindjes së tij, nën një atmosferë të ndezur, DJ Marshall Jefferson ka miksuar ritmin e muzikës “Deep House” në prag të mesnatës, duke filluar nga hiti i tij i vitit 1986, “Move your body”. Por si e priti DJ Marshall ardhjen e parë në Shqipëri, ndërkohë që me dhjetëra herë e kishte “rrotulluar” këtë vend? Madje duke filluar që nga emri i tij filloi të rrëfente për revistën ONE.

Emri Marshall është paksa i çuditshëm! Babai tuaj ka qenë oficer policie. Mos ka dashur ai që të merrte gradën Marshall?! Hahaha... Nga dreqin e keni mësuar këtë gjë!? Keni pyetur në gjendjen civile të Ilinoisit në regjistrin themeltar të vitit 1959?! Nuk e di, por që edhe kjo bukuroshja e recepsionit u çudit kur po më regjistronte në hotel Sheraton tek dhoma 223, kur më pyeti dy a tri herë për emrin, përpara se t’i nxirrja me të shpejtë pasaportën për t’i vërtetuar se nuk ishte një pseudonim. Realisht nuk e di se çfarë ka menduar im atë kur më vuri emrin. Ndoshta më duhet ta pyes kësaj radhe, pse po çuditen kaq shumë njerëzit!

Në fillimin e viteve ’80 keni pas punuar si postier për më se pesë vite rresht, madje edhe kur punonit si DJ netëve, për një vit keni qenë postier përgjatë ditës! Si arritët të bëheshit i njohur? Amerika është vendi i çudive, por edhe i talenteve. Ndoshta kjo e fundit më solli më shumë fat... Punova rreth pesë vite rresht si postier dhe mundohesha me çdo kusht të kapja 200 dollarë në javë, ndërsa kjo vazhdoi deri nga viti 1987. Një vit më parë, pra në 1986, kisha publikuar një hit të quajtur “Move your body”, një kompozim i imi në piano dhe në sfond muzikë House - e sapo ideuar atëherë – dhe e miksuar për herë të parë në Chicago House me ndihmën e disa miqve të mi DJ.

Në fillimin e viteve ’87, DJ-it e parë që shkuan në Ibiza Town filluan të luanin një muzikë që do të njihej më pas si House, madje ishin ata që shpikën thënien “Diell, det, rërë dhe ectasy”. Ju u rritët në këtë frymë apo ishit ende tepër i zënë “me zyrën e postës”?! Hahaha! Mmm, më duhet t’i përgjigjem me patjetër? Diçka që mbaj mend nga ajo kohë ishte se rreth gjashtë muaj pasi kisha filluar si DJ, po në 1987-ën shkova për herë të parë në Evropë dhe pikërisht në Angli, ku atje pashë të rinj në pistë me bluza me logo apo figurina të tjera. Vonë e kuptova çdo të nënkuptonte kjo thënie dhe çfarë prezantonin këto grupime. Në fakt unë u rrita në Amerikë një mjedis ku dëgjohej rëndësishëm hard rroku. Më duhet ta them që luaja për femrat fillimisht, pra që të zija ndonjë të dashur (Ahh meqenëse ra muhabeti, tepër e këndshme kjo femra e kopertinës në revistën tuaj. Kush është? I përngjan kjo revista ONE - Playboy-t, GQ apo FHM-it?!). Dhe po thosha që këtë kisha si “hobi” në fillimet e mia, ndërsa më pas muzika House u bë shpirti im. Fillova të luaja në piano fillimisht, prandaj edhe u quajt “Deep House” ajo muzikë që luaja unë, diçka më e thellë se një House melodioz siç ishte edhe një prej hiteve “Move your body”, e luajtur në piano në vitin1986.

Pra, tani muzika për ju është e dyta? Ah, jo është interneti tashmë, pastaj femrat. Pas gjithë kësaj kohe jam menduar së tepërmi dhe më duhet të them se interneti është hobi im i dytë.

Disi romantike këto shoqërime me piano në fillimet e tua me muzikën House. Mos ishin të tilla edhe këngët e tjera “me shumë dashuri House”, si tek “Dream Girl”, “My love”, “Satisfy My love”, “In dark we live”, “Where love lives” e shumë të tjera? “I like girls” por s’i kam bërë unë këto këngë! Jashtë shakasë, këto janë disa nga hitet e mia, ndërsa doja që ato të ishin të veçanta nga të tjerët. Një stil krejt i ri dhe i imi. Ishte si një hobi. Unë bëra kompozime sië e thashë në piano fillimisht, pasi doja t’i fitoja zemrat çupëlinave dhe kjo ishte më kryesorja, ndërsa muzika erdhi si hobi i dytë. Pasi muzika nuk ishte e para, pata tepër fansa të saj dhe isha tepër i suksesshëm. Por pas kësaj mendova se duhet të merresha seriozisht, pasi ato (femrat pra) vinin dhe shkonin në spektaklet e mia. Unë isha fansi më i madh i muzikës time, i asaj që ndjeja përbrenda meje, ndonëse dikush mund të thotë që ju nuk jeni veçse një plakush 48-vjeçar që luani house. Kështu fillova të kompozoj “I loose control” dhe “Acid Tracks” me një sintitezator që sapo kishte dalë ato vite dhe që quhej Roland TB-303, të dy këngët e përfshira në një rrymë muzikore të quajtur Acid House. Pra, a isha unë një tip i ndjeshëm në qoftë se luaja house në piano!?

Kush kanë qenë festivalet më të famshme për ju në mbarë botën dhe DJ i preferuar? Ndoshta “Street Parade” në Zvicër apo “Exit Festival”, që është organizuar në Novi Sad. Ndërsa respektin më të madh e kam për një DJ, i cili miksonte gjithmonë pas meje, siç janë DJ Morella. Askush nuk e dëshironte këtë! Ishte shaka kjo e sipërmja, hë! Ai është miku im dhe kolegu im më i mirë. Mbaj mend që njëherë kur duhet të shkonim në Kroaci, që për të ishte hera e parë, dhe ai nuk pranonte, - por më pas iu ndryshua mendja kur i thashë se atje janë femrat tepër të lezetshme. Apo disa vite më parë në Afrikën e Jugut kur menaxheri i spektaklit më ngatërron mua me atë, përpara një turme prej 20.000 njerëzve.

Në tetor 2004 ju keni dalë në një nga lojërat më popullore të luajtura e quajtur Grand Thieft Auto: San Andreas, duke luajtur muzikë house në sfondin e radios, me heroin kryesor CJ! Na flisni pak më shumë për këtë lojë që luhet në rrjet dhe në internet!?... Po është hiti “Move your body”, por të them të drejtën kam marrë vetëm ca para nga firma dhe asnjëherë s´e kam luajtur atë lojë fatkeqësisht! Çfarë di, është që ekziston një radio që ndryshon muzikën ndërsa luan lojën...

Të kalojmë tek Shqipëria. Është hera e parë që vini! Kush ishin shprehjet e para që mësuat për këtë vend dhe si çfarë menduat kur u ulët nga avioni në një vend të panjohur për ju? Në qoftë se po mendoni që shprehjet vulgare janë të parat që kam mësuar, gaboheni! Njoh disa njerëz nga Shqipëria dhe do doja ti shprehja të paktën në gjuhën e tyre, kur të kthehem: Ç’kemi? Në fakt janë dy femra nga Kosova, të cilat kujdesen për dhomën e hotelit tim në Londër... Përveç tyre që flisnin pozitivisht, çdokush që takoja kur i thosha se do shkoja në Shqipëri shtrembëronin surratin dhe thoshin: Mos shko, është e tmerrshme, shumë krime dhe shumë të tjera. Por mua po më duket mjaft këndshëm, madje shumë-shumë-shumë lezetshëm. Ajo që pashë në fillim ishin Mercedes-ët. Fillova ti numëroja: 1, 2, 3, 4...Ouu shit, u lodha thashë ndërsa shoferi ynë që na mori nga aeroporti e voziste makinën si ndonjë i Formula 1-it. Jam rrotulluar përreth Shqipërisë me avion dhe kam dhënë koncerte të paktën 37 herë në Kroaci, në Maqedoni rreth gjashtë apo shtatë herë, në Slloveni rreth 15 herë, në Malin e Zi, Beograd, Novi Sad... gati në gjysmën e botës përveç Shqipërisë! Kur ndodhesha ende në avion pashë poshtë dhe kishit një bregdet të mrekullueshëm, ndërsa kur u ulëm në pistë, thashë: O Zot qenka mrekulli këtu!

Po përreth jetës tuaj private. Keni ndonjë grua për shembull? Pse, sepse jam 48 vjeç?! Skam kohë, pasi askush s’do të donte një burrë që fluturon gati çdo fundjavë në vende të ndryshme të botës! Gratë shpesh herë nuk na kuptojnë dhe na pyesin: Hej, je ngatërruar me ndonjë femër tjetër përgjatë kësaj kohe? Atëherë, i bie që unë realisht të kem nga një femër çdo fundjavë...

Një përshëndetje në shqip? Mirëmbrëma Tirana! Çekemi Chica (në dialektin verior kjo, apo jo)?! (Ah, bunkerët janë bosh këtu...a mund të çohen femra atje brenda?) Ok, Hands up! It will be house music tonight evening! Ju thoni Falla këtu apo... Falleminderit? Një DJ amerikan që flet shqip, hë?

Marshall Jefferson i njohur edhe si “Chicago Boy” ka lindur në 19 shtator 1959 në Ilinois të Çikagos, në vitet kur muzika hard rrok e grupeve Black Sabbath dhe Deep Purple në vitet ´70 ishte në modë. Ndoqi Fakultetin e Biznesit, por e la pas tri vitesh duke gjetur një punë si shpërndarës poste. Njëkohësisht iu bashkua “Studio 21”, ku DJ Marshall do të regjistronte këngët e para. Jeta e tij pas vitit 1987 do t’i përkiste mbarë botës, duke filluar që nga turi Evropian, pas nënshkrimit të kontratës me Trax Records dhe pronarin e saj Larry Sherman. Ai është konsideruar si një nga shpikësit e muzikës së mirënjohur House, dhe në veçanti të nënkategorisë, Chicago House. Jefferson u bë shumë shpejt një prej producentëve të Universal Studios në Çikago. Muzika e tij është konsideruar si një nga stilet më të veçanta të quajtura ndryshe “muzika për shpirtin në spektrin e hausit”, apo për shkak të nivelit të lartë të emocioneve në këngët e tij. Në vitin 1985 DJ Jefferson krijon këngën e parë “Go wild Rhythm Trax” nga shtëpia diskografike “Virgo Records”. Në vitin 1986 ka qenë kënga e tij e famshme “Move your body” në bashkëpunim me Hardy e cila u konsiderua si “një nga himnet e muzikës House”. Pikërisht në këto vite krijon grupin “Phuture” të krijuar nga Dj Pierre, Spanky dhe Herb J, por pas vajtjes së tij në turneun evropian dhe pikërisht duke filluar që nga viti 1988 del me karrierë solo. Regjistron pas disa vitesh albumin e parë “Day of the Onion” (1997). Klubet e tij të preferua janë në Londër ku edhe ka regjistruar sukseset e tij të para evropiane, si Garage City, Bar Rumba dhe Queer Nation. Këngët e tij TOP TEN “My Love” – “True Spirit” (1994) – “String Free” (instrumentale me grupin Phortune) – “There will come a day” (11 minuta këngë) – “In dark we live” (midis teknos, drum beat dhe Acid House) – “Satisy my love” (E kënduar me Sabrina Johnson) – “Harz” (një tekno 30 sekonda) – “Givin´ it up” – “Joy” (1994 – me një bas tepër të fuqishëm. Një underground klasik) – “Where love lives” (në bashkëpunim me Alsion Limerick)

Mao Ce Dun, vampiri i virgjëreshave dhe pakti i heshtur me Madame Mao
Përgatiti: E.Prifti

Një martesë tre vjeçare, një tjetër gjashtë vjeçare me të bijën e profesorit të tij e cila do të kishte fund të tmerrshëm, dhe një vampirizëm tepër i gjatë me virgjëreshat e njoma, të sjella vullnetare apo jo. Sërish një tjetër martesë me gruan e tretë, komunisten He Zizhen, për 11 vite rresht. E katërta dhe e fundmja ligjore do të ishte aktorja që njihej në Kinë me 8 pseudonime, dhe ndoshta po aq fytyra, Molla Blu apo Madame Mao.

Ai kishte qenë një i ri i turpshëm, i mbyllur në vetvete dhe kompleks, ndoshta për shkak të pamjes së jashtme që të kujtonte fokën. Ky ishte Mao Ce Dun apo përkthimi Tse-Tung, “Lindja e Diellit”. Me kohën ai do të sillej si Perandori i Verdhë themeluesi mitik i racës han, - racë nga e cila kishte rrjedhur gjithë populli kinez. Sipas legjendës ai kishte fituar pavdekësinë duke bërë dashuri me njëmijë vajza të virgjëra. Që këtu rridhte besëtytnia, sipas së cilës mbretërit kinezë për të shtuar jetëgjatësinë shumëfishonin pafund numrin e partnereve seksuale. Këtë arriti të bënte deri në fund të jetës edhe lideri. Por jo vetëm kaq. Gati të gjitha gratë u endën rrugëve për të kërkuar fëmijët e braktisur, që gati të gjithë s’u gjetën më kurrë. Katër martesat legale të Maos dhe... I ati vendosi ta martojë atë me një vajzë fshatare të fortë, punëtore, të shkathët por edhe më të madhe se ai, në mënyrë që ta zgjonte të birin nga ai gjumë i përhershëm. Martohet në moshën e njomë 14 vjeçare në vendlindjen e tij në Shaoshan, me kushërirën e tij 18 vjeçare Luo Yixiu, një martesë e cila zgjati vetëm tri vite, - nga 1907 deri në vitin 1910, kur ajo gjeti papritur vdekjen. Sërish në vitin 1920 ai do të nënshkruante një tjetër celebrim me një shoqe revolucionare, vajzën e re dhe të bukur nga fshati Bancang i krahinës Changsha, - Yang Kaihui, e bija e një prej profesorëve të tij të preferuar të shkollës “Hunan First Normal School”. Por Mao asnjëherë nuk do ta njihte këtë martesë gjashtë vjeçare, ndërsa ajo nuk do ta mohonte kurrë të shoqin e saj si dhe babanë e dy çunave të tij Anying dhe Anging, deri në momentet e fundit të jetës. Në biografinë e tij Mao thotë se, natën e parë as që nuk iu afrua fare nuses së tij të dytë. Ishte pikërisht i ati i tij ai që ishte nervozuar së tepërmi me sjelljen e të birit të tij prej karakteopati nga këto dy martesa. Ndoshta edhe për kompensim të këtij fakti, Mao Ce Duni në vitet e fundit të jetës do të jepte urdhër që çdo natë ti sillnin në dhomën e gjumit nga një vajzë të re të virgjër. Kjo ishte kthesa më e madhe e sjelljes seksuale të shokut, “Máo Zédōng”. Për mbushjen e mbrëmjeve të veta, Maos i pëlqenin së tepërmi lodrat seksuale më shumë se të dashurat e zgjedhura me kujdes, apo gratë e tij të ligjshme. Midis viteve 1931-1934, kur ishte formuar edhe karakteri dhe figura e tij politike Mao ndihmoi të vendoste Republikën Sovjete të Kinës ku edhe u zgjodh si Kryetar i një republike në malet e zonës Jiangxi. Këtu Mao do të takonte edhe gruan e tij të tretë, komunisten He Zizhen, në majin e vitit 1928, martesë e cila mbijetoi për 11 vite. He Zizhen do ta shpëtonte Maon disa herë nga betejat, për shkak të aftësive të saj të jashtëzakonshme në përdorimin e armës dhe luftës guerile. Me të ai pati tre vajza dhe tre djem, por përveç së bijës Li Min, gjithë të tjerët vdiqën apo u braktisën familjeve të fshatarëve dhe s’u rikthyen më kurrë pranë familjes. Ndërsa u zhvendos në zonën e Yan’anit pas “Marsit të Gjatë”, Mao bën divorcin me He Zizhen dhe firmosën për të katërtën herë celebrimin me aktoren, Jiang Qing në vitin 1939, e njohur së tepërmi me emrin e skenës Lan Ping ose “Molla Blu” (emri real: Lǐ Shūméng). Jiang përdorte gjithsej 8 pseudonime dhe ndoshta po aq fytyra, ndërsa vinte nga dy martesa të tjera të dështuara - janë shprehur biografët për të. Me të ai do të sillte në jetë një vajzë me emrin Li Ne. Në këtë periudhë, gruaja e tij e dytë Yang Kaihui, arrestohet së bashku me të birin Anying, asaj kohe 8 vjeçar, nga pjesëtarët e Partisë Nacionaliste Kineze, Kuomintang. Anying do të shikonte se si e ëma e tij do të torturohej në sytë e tij deri sa ajo do të ekzekutohej po atë ditë më 14 nëntor 1930, pikërisht tri vite pasi s’e kishin parë më babain dhe burrin e saj, Mao. Po këtë vit Mao do të humbte edhe të motrën Zehong, e cila u kap nga trupat e Kuomintangut me urdhër të guvernatorit nacionalist të provincës së Hunanit. Burime të ndryshme kanë pohuar se Mao ka pasur edhe fëmijë të tjerë përgjatë ditëve të revolucionit, por në të shumtën e rasteve fëmijët u lanë tek familjet e fshatarëve, pasi ishte tepër e vështirë të kujdesej për fëmijët dhe të fokusohej në organizimin e revolucionit. Dy kërkues anglezë kanë bërë të ditur se përgjatë asaj që u quajt “Marsi i Gjatë” (Të rrethuar nga forcat e Partisë Nacionaliste, udhëtimi i rreth 80.000 komunistëve që arrin në destinacionin final me vetëm 8.000, përgjatë kalimit të tyre 12-muajsh në male dhe që përfundon në tetor 1935), më 2002-2003 lokalizuan vendndodhjen e Ed Jocelyn dhe Andrew McEwen, dy fëmijëve që supozohet të jenë braktisur nga çifti Mao në familjet e fshatarëve kinezë më 1935, - por kjo do të sigurohet vetëm pas testit të ADN-së për ta dy fëmijë të braktisur nga çifti Mao dhe He. Sigurimi në kërkim të “geishave” kineze Pas lufte, për ti siguruar Maos të dashurat, Shërbimet Politike të Partisë Komuniste dhe të ushtrisë kishin krijuar dy njësi të veçanta të ngarkuara me detyrën e furnizimit “me mish të freskët dhe të gjallë”. Kandidatet e tij duhet të përmbushin disa kritere ndër të cilave, të rridhnin nga dogmat e socializmit, të ishin me origjinë proletare ose nga familje fshatarësh të varfër. Por nuk bëhej fjalë për të dashurat me prejardhje borgjeze apo kapitaliste, pasi ato do të ishin të afta të rekrutoheshin dhe të jepnin informata thelbësore për sigurinë kombëtare Shërbimeve Sekrete tajvaneze dhe Amerikane. Geishat e llojit të veçantë ftoheshin rregullisht në mbrëmjet e vallëzimit të organizuara në krah të Pallatit të Asamblesë të Popullit në Pekin, ku Mao kishte një apartament privat dhe prej andej mund të tërhiqej në fshehtësi së bashku me të zgjedhurën. Dhoma ishte e mobiluar këndshëm me një krevat që kishte buzën disa centimetra më të lartë se pjesa e sipërme ku ishte vendosur. Mos mendoni se kjo ishte porositur nga shërbimet e sigurimit për të mbrojtur liderin nga rënia e tij prej shtrati, por për tu bërë të përshtatshme për lodrat seksuale, kërcimet e tij “prej dashurisë me pasion”. Dhe normale, vajzat e reja ishin të prekura edhe prej kultit të Maos. Shërbyesja e trenit, Zhang Y Fen dhe pakti me Jiang Qing Li Zhisui, mjeku personal i shokut Mao Ce Dun, i cili u arratis në Amerikë pas vdekjes së tij, në librin e publikuar në 1996 “Jeta Private e Shokut Mao” me kujtimet që nga fillimi i vitit 1955 shkruan se “të magjepsura nga ky nder që i kushtohej vetëm atyre të paktën për një natë disa prej të zgjedhurave i prezantonin më pas edhe motrat e tyre”. Por midis të dashurave që do ti pëlqenin më shumë liderit kinez, ishte edhe Zhang Y Fen, një “grua shërbimi” në trenin special që ai përdorte për të shkuar nga një anë e vendit në tjetrin, me të cilën u njoh në Çangsha të Hunanit. Guvernatori i Pekinit si gjithmonë sipas këshillave kishte parashikuar një mbrëmje vallëzimi dhe kishte ftuar gjithë vajzat më të bukura të këtij qyteti, por edhe ato të shërbimit të trenit. Meqenëse ishte më e shkathëta ndër shoqet e saj ajo e ftoi vetë në vallëzim njeriun më të fuqishëm të Kinës, ndërsa Mao menjëherë u befasua nga harmonia e formave...duke e çuar menjëherë në selinë e tij private në Çangsha. Dhe ky ishte fillimi i një lidhjeje që zgjati disa vite. Megjithëse me bindje marksiste-leniniste Perandori i Kuq i besonte traditës së themeluesit mitik të racës Han dhe legjendës, duke besuar njëherazi tek mrekullitë apo për të kërkuar madje ndihmën edhe tek pluhuri i brirëve të drerit për të rifituar forcën seksuale dhe nxitjen e epsheve. Në dukje tërë çiftet kineze dukeshin se kishin një sjellje të druajtur, të ndershme dhe të rezervuar, dhe se për më tepër nuk duhet të lindnin më tepër se një fëmijë, në qoftë se nuk donin të akuzoheshin si armiq të popullit dhe kundërrevolucionarë. Mao ishte mbi ligjet. Por e dashura e tij Zhang Y Fenin, nuk ishte krejt e vetme. Ajo do të shoqërohej gjithmonë edhe nga Li U, dhe dy mikesha e tjera të saj. Por në vitet ´60, tre vajzat e reja lagoheshin nga selia e tij private përpara se të hynte zonja e ligjshme, ndërsa më në fund Mao vuri rregullin me anën e sekretares së tij, U Sy Qyn për urdhrin e prerë: “Pse u dashka të bëka përjashtim Jiang Qing?”. Që atëherë dhe deri më 9 shtator 1979 bashkëshortja e tij nuk hyri më lirisht në suitën e tij private. Lodrat seksuale të Maos patën pasoja në jetën politike kineze pasi një ditë Li U ngeli shtatzënë. Udhëheqësi komunist madje përgjatë agonisë së tij seksuale kishte dy kërcimtare të reja (një prej tyre, sekretarja dhe infermierja - Wu Xu Jun) të graduara në rangun e infermiereve që e lanin me sfungjer, e ushqenin dhe natyrisht e ledhatonin ndërkohë që Jiang Qing mbahej mënjanë larg tij. Që të dukej si një pakt i heshtur Mao autorizoi të shoqen të luante një rol politik kyç në shkëmbim të së cilit ajo do të mbyllte njërin sy, për të shkelur besnikërinë bashkëshortore. Në 1950 ajo u fut në radhët e para të Ministrisë së Kulturës, ndërsa përgjatë 1966-76 morri pjesë në Revolucionin Kulturor. Kjo i dha mundësi asaj të formonte “bandën e të katërve” – Zhang Chunqiao, Yao Wenyuan dhe Rang Hongwen - që do të terrorizonin Kinën në vitet e ardhshme. “Jiang Qing”, Madame Mao e fundmja në shtratin e tij Në vitin 1939 Mao filloi pasionin e zjarrtë me Jiang Qing, një artiste tepër e dëgjuar. Ajo ishte krejt pa komplekse, por shpejt Perandori i Kinës filloi të sillej shumë keq, kështu që si shpërblim ajo i nxirrte në shesh skandalet e turpshme. Madame Mao kishte qëllimet e saj edhe në pushtet ku do të ishte që nga ndarja e vendeve në një shfaqje por qëllimi kryesor i saj ishte mbajtja fre e rinisë me qëllim që të arrinte të depërtonte në zemrat e tyre, nëpërmjet projekteve apo nismave të rinisë në favor të pushtetit të saj. Madje organizoi edhe Rojet e Kuqe, të rinjtë radikalë kundër figurave intelektuale. Një nga biografët e shumtë të saj, Ros Terrill shkruan për të: “Jiang ishte ideatorja dhe krijuesja e revolucionit kulturor kinez, ndërsa me urdhër të Maos ajo arriti të drejtonte luftën e klasave në letërsi dhe art, madje edhe censuruesja kryesore e çdo vepre arti si dhe përgatitësja e varrimit të plotë të tyre”. Ajo madje hoqi kostumet shumëngjyrëshe nga folklori, dhe vuri pjesët nga ushtria, me veshje ushtarake si burrat dhe gratë, si dhe me tema nga fshati. Ajo më 1969 do të bëhej anëtare e Byrosë Politike dhe zëvendësdrejtoreshë e Revolucionit Kulturor, ku dhjetëra mijë e ekzekutuan apo u çuan në kampe përqendrimi. E dyshimtë madje ngeli edhe djegia në ajër e avionit drejt Mongolisë, të numrit dy të qeverisë, Lin Bao. Ajo përgatitej madje edhe për zëvendësimin e shpejtë të pushtetit absolut. Por një muaj pas vdekjes së liderit Mao, më 6 tetor 1976 ajo arrestohet së bashku me “Grupin e të Katërve” dhe dërgohet të vuajë dënimin për pesë vite rresht në burgun Qincheng. Në gjyqin special kundër saj ajo tha: “Unë isha kryetari i qenve të Maos. Për këdo që më kërkonte ai ti godisja, unë i godisja!”. Dhe gjithsej përgjatë qeverisjes, “Tse-Tung”, u vranë më se 20 milionë njerëz. Nga akuza u kërkua dënimi me vdekje, por në 1981 sentenca e prokurorëve për krime kundra njerëzimit u kthye në burgim të përjetshëm. Ndërsa qëndronte në burg, mjekët konstatuan se kishte kancer, ndërsa ajo refuzoi operacionin dhe në 1991 kurën ciklostatike. Në vizitën e fundit në spital “Madame Mao” u regjistrua me një nga tetë emrat e saj. Emri i saj i fundmë do të ishte Li Runqing. Vari veten më 14 maj 1991 në tualetin e spitalit në moshën 77 vjeçare. Dhe ashtu siç kishte thënë dikur Mao, i ashtuquajturi “Timonieri i Madh”: “Njerëz si De Goli dhe unë nuk kanë pasardhës”... Ky ishte edhe fundi i paracaktuar i “Lindjes së Diellit” kinez, Tse-Tung.

Shkëlqimi dhe rënia e Eurovision 2007
Me një këngë që ende nuk dihet nëse është krejt origjinale, me tekste që bazohen më shumë në lojëra fjalësh dhe me shtete që u revoltuan. Ja se ç’ndodhi këtë vit në Eurovizion

Edmond Prifti

Të gjithë e pamë se çfarë ndodhi edhe këtë vit në Eurovisionin e këngës 2007. Nuk është fjala këtu për këngën pjesëmarrëse të Shqipërisë që u skualifikua, madje që nga gjysmëfinalja - ndonëse një baladë tjetër paksa e ngjashme mori çmimin e parë, e kontestueshme si e vjedhur apo jo - por edhe për ato turli këngësh dhe votimesh, të cilat si “pa dashje” i ndanë shtetet më dysh, ku me përjashtim të bllokut lindor, nuk bënin pjesë Maqedonia dhe Rumania, të vendeve të 12-ta dhe përkatësisht 13-ta. Të gjithë shtetet e tjera të lindjes rrëmbyen 10 vendet e para. Pa marrë rolin e një kritiku muzikor, por duke e parë në një vështrim ndryshe pa emocione, ndarja e çmimeve sërish edhe këtë vit si krejt në mënyrë tinëzare, u votua “nga dhe për” shtetet fqinje, ku sërish Shqipëria bëri përjashtim.

Vetëm disa javë më parë, telespektatorët dhe të pranishmit e 42 shteteve evropiane ndoqën edicionin e radhës të “Eurovision Songs 2007”. Duke analizuar paksa tekstet e këngëve të regjistruara në Harwall Arena të Helsinkit - larg syrit të një kritiku muzikor - vëmë re një çorbë të madhe, ku pjesa më e madhe e tyre jepnin mesazhe të vakëta dhe banale, ndërsa tema dominuese ishte evidente, dashuria... në të gjitha format e saj të mundshme. Fatkeqësisht shumë njerëz shohin vetëm anën e jashtme të problemit – pra, atë të tingullit muzikor – dhe pakkush përmbajtjen e tyre... Dhe për këtë flitet në gjithë faqet e internetit! I mjeri Hamlet! Që para se të fillonte Eurovision 2007, nga këngët e hedhura në internet para gjysmë-finales së madhe të Finlandës u vu re një frymëzim tekstesh të çmendura. Dhe për pak kohë ngelën në vëmendje izraelitët e Teapacks me pjesën e tyre “Push the button” (Shtype Butonin). Pak pasi kishin fituar festivalin kombëtar, pjesa e tyre nxiti një valë protestash të iniciuara nga iranianët. Motivi? Grupi Teapacks ishin militantë të paqes dhe ishin deklaruar kundër sulmeve terroriste. Por as, Verka Serduchka, transvestiti i cili përfaqësoi Ukrainën, - dhe që zuri vendin e dytë me 235 pikë - nuk i shpëtoi lumit të akuzave. ”Rusia goodbye” (Mirupafshim Rusi) u konsiderua si një tekst ofendues, që s’dukej aspak i tillë, pasi ata që u morën me titullin s’dëgjuan refrenin e kësaj kënge. Doni një mostër? Me kënaqësi! “Seven, Seven, Ai lyu lyu, Seven, Seven, one, to” (Shtatë, Shtatë, Ai lyu lyu, Shtatë, Shtatë, Një, tek) dhe vazhdon njësoj, veçse në pjesën e dytë të refrenit, versi i fundit është “one, two, there” (Një, Dy, Atje)... Gjeniale apo jo? Besojmë se asnjë fëmijë i klasës së parrë nuk mund të këndonte këtë tekst! Dhe meqenëse jemi ndalur tek Verka Serduchka, ai që ka shkruar tekstin është frymëzuar nga Hamleti, duke e zëvendësuar thënien me Të kërcesh apo të mos kërcesh. Në qoftë se do të jetonte Shekspiri, me siguri do t’i binte me grusht autorit ukrainas të vendit të dytë! Vampirët me fustrime Fatkeqësisht, pjesa më e madhe e 42 shteteve që morën pjesë në gjysmë-finalen dhe finalen Eurovision 2007 duket e kishin harruar origjinalitetin e tyre në shtëpi! Disa prej teksteve nxisin revoltën. Për shembull piratët bullgarë, që morën pikë të mjaftueshme për të përfaqësuar shtetin e tyre në Beograd në finalen e 2008-ës, dhanë një mesazh të jashtëzakonshëm. Në qoftë se do të arrije t’i kuptoje ata pa muzikë do të krijohej përshtypja se ishte një temë shtëpie për fëmijët që sapo kanë mësuar të shkruajnë. Në tekstin e bullgarëve mësojmë se, “Mitra këndon tek lumi”- dhe kjo ishte kënga e pestë fituese me 157 pikë – ndërsa një “fshatar që shkon tek ajo kalëronte një kalë kokëfortë”. Kur e shikon “këndon edhe ai”... Ndërsa kombinimi “Mitra-lassiee, Mitra-lass” na i mori tërë energjinë! Por edhe qipriotët. Pjesa e tyre nga Evridiki, na bëri të ditur se “çdo të hënë mbaron punën vonë (pra, e dashura), shikon TV dhe më pas bie të flejë”. Gjigande, apo jo? Kalon tek këndvështrimi i femrës që thotë ai: “Të martën në mëngjes, më tha ikim në kinema. Në mbrëmje ndërron mendje dhe më kërkon falje”... Gjithçka kulmohet me refrenin “e mrekullueshëm”: “Comme ci, comme ca...dhe jeta shkon më tutje”. Por as ylli Dj Bobo, i cili u skualifikua që në gjysmë-finale, nuk ngelej më sipër me bashkëpunëtorët e tij vampirë. I dashuruar ndoshta me Drakulën apo i frymëzuar nga ai, Bobi thotë kështu: “Vampirët jetojnë dhe legjenda mbijeton/Nuk do të dorëzohemi dhe do të jemi gjithmonë si të rinj”. Një tjetër tekst të çuditshëm ishin edhe përfaqësuesit e Danimarkës, që përfaqësoheshin në Eurovizion me minoritetin seksual transvestit. DQ, përfaqësuesi i tyre na tha: “Jam një mbretëreshë dramatike sot/Të gjitha problemet e mia nuk janë më kuriozitet/Kur dritat janë të ndezura/Unë do të jem ylli tënd ndriçues). Dramatikisht e pastër! Dhe të mos themi se “on” dhe “star” nuk rimonin, edhe sikur të ishe i dehur...

Ngelën në kthesë Kush ka blerë ndonjë fjalorth rime, le ta shkarkojnë atë në internet! Kështu kanë bërë ndoshta edhe Fatalët, përfaqësuesit e Francës. Ndryshe, nuk mund të shpjegohet vendosja e fjalëve: “Demoiselle, Belle, Tour Eiffel dhe Chanel”, në finalen e çdo vargu. Të gjithë besuan se ishte një monolog (të mos e marrin si ofendim të tjerët!) nga një person i cili ka jetuar një jetë mbi gomar, apo që ka zbritur nga ndonjë majë mali dhe që mund të sillte këtë rimë. Shumë filluan t’i linin nervat! Por origjinaliteti vinte edhe nga Gjermania dhe Britania e Madhe. Roger Cicero, një gjysmë rumuno-gjerman, që u plasua në vendin e 19-të, ndoshta ka vuajtur në fëmijërinë e tij. Në këngën e tij në Eurovision 2007 ai thotë se paska qenë i dashuruar me një femër dhe për shkak të saj u regjistrua në kursin e baletit përgjatë një viti. Në një moment ajo e pyet në qoftë se ai ishte i interesuar për problemet e mjedisit, ndërsa ai pati papritmas një dëshirë që të fluturonte... Megjithëse ajo nuk e merr seriozisht përgjigjen e tij, ai arrin ta kuptojë në fakt se kush po e udhëhiqte këtë botë. Një skenar i vërtetë për Oskar! “The ultimate”, siç thonë anglezët apo të vësh pikën mbi “i”, vjen ekzakt nga Scooch, përfaqësuesit e Britanisë së Madhe. Ata valëvitën flamurin, por e marrin tepër keq përgjatë gjithë refrenit: “Flying The Flag Ba-ba-da, Ba-ba-da, Ba-da-da-ba, ba-da, Duty free madam? Yeah, yeah, yeah, yeah”. (Valëvis Flamurin Ba-ba-da, Ba-ba-da, Ba-da-da-ba, ba-da, Duty Free (dyqanet) zonjë? Yeah, yeah, yeah, yeah). Kuptuat gjë? As unë! Po e mbyllim këtu, por jo përpara se të admirojmë edhe rusët e vendit të tretë me 207 pikë: “Funny Bunny/Money Money/Nasty Guy/Don`t Be Shy” (Lepurush Gazmor/Parà Parà/Djalë i keq/Mos u bëj i turpshëm). Konkurs muzikor evropian apo paradë “gay-lesbian”? “Vendet e dobëta” apo ata që zunë pas të dhjetëve, vunë në dukje jo-profesionalizmin e finlandezëve, madje në konferencat e shtypit pas festivalit u vu re një ndarje midis bllokut lindor dhe atij perëndimor. Shumë shtete menduan se kishin gabuar me strategjinë e propozuar në Eurovizion 2007, me anën e një sjelljeje pa devijime seksuale apo neutrale, që me sa duket, duhet të kishin edhe elementet e spektaklit gay-lesbian. Kështu të gjitha shtetet para vendit të 10-të “përfituan” titullin e kodoshëve të Evropës Lindore. U hodh madje edhe ideja në forumet virtuale në internet se, shoqatat e homoseksualëve kishin investuar një shumë paksa të pabesueshme prej 160 milionë eurosh për promovimin e këtij evenimenti muzikor - por kjo ende nuk është bërë zyrtare – ndërsa e vërteta ishte se në këtë edicion u shprehën qartë preferencat seksuale të personave të së njëjtit seks të mbarë Evropës. Dhe do të kishim qeshur të gjithë ta shikonim Frederik Ndocin me një fustan apo në sfondin e baladës së tij me veshjen e ukrainasit transvestit, duke bërë kështu që ekstravaganca dhe shpërthimi i ngjyrave t’i përngjanin flamurit, gay-lesbian. Përkundrazi malli dhe dashuria kërkonin diçka krejt tjetër. Edicioni i këtij viti u dominua krejt nga shtetet lindore, në Top 10, ndërkohë që të tjerat, ato perëndimore zunë vendet e fundit: Suedia (18), Gjermania (19), Spanja - që 12 prej tyre iu dhanë nga Shqipëria (20), Franca (22), Anglia (23), Irlanda (24). Në qoftë se Gjermania, Spanja, Franca dhe Anglia kualifikoheshin direkt në finalen e vitit të ardhshëm çdo vit (pasi janë shtete që i paguajnë jashtëzakonisht shumë EBU-së (European Broadcasting Union), është hera e parë në histori pas 52 vitesh të këtij konkursi, ku asnjë shtet skandinav nuk kualifikohet direkt për në edicionin pasardhës. Irlanda ka fituar plot shtatë herë, Franca, Anglia dhe Luksemburgu 5 herë. E përgjithshmja është 22 fitore për katër shtete, ose 50 % të trofeve të përgjithshme. Ishin plot 27 shtete (nga 9 shtete ballkanike) që i dhanë kësaj balade një 10-pikësh. Post-festival: Skandali që plasi në Helsinki Anglia, e cila u përfaqësua me grupin Scooch, përfaqësuesi i Ukrainës dhe mikpritësit, Terry Wogan shprehën pakënaqësinë që votat për ta u dhanë nga konsideratat politike dhe jo sipas vlerave muzikore. Po ashtu edhe sponsori i Rumanisë, i grupit Todomondo, të cilët u klasifikuan në vendin e 13-të, multimilioneri rumun, Xhixhi Bekali, që sponsorizoi efektet piroteknike me 5000 euro, e konsideroi Festivalin Evropian të Këngës “një konkurs mafiozësh”... Pjesëtarët e grupit e kontestuan gjithashtu këtë festival dhe bënë thirrje “kundër pjesëmarrjes së Rumanisë në Festivalin Evropian, i cili pritet të organizohet në vitin 2008 në Beograd, duke iu bashkuar kështu edhe Italisë, e cila ka abstenuar prej kohësh... por edhe operatorëve finlandezë që filmonin-tjetrin ndërkohë që dikush tjetër këndonte”. Irlanda, dikur një shtet i favorizuar i këtij festivali, doli në vendin e fundit, por këtë vit iu bashkua edhe Holanda dhe Malta, shtete të cilat kërcënuan për mospjesëmarrje. Pra, gati të gjitha shtetet perëndimore – duke u bërë pjesë me dashje ose jo pjesë edhe Shqipëria – u ndanë në gjysmë. Si premierë në këtë Eurovision, Evropa Perëndimore nuk do të ketë asnjë përfaqësues me të drejtë hyrjen direkt në natën finale në maj 2008. Dhe jo si krejt papritur filluan të dëgjoheshin zëra se Evropa Perëndimore do të organizojë një festival paralel, i cili mund të titullohet “Mondovision”, me bashkëpunimin e Amerikës. Kështu që votat e konsideruara si gjeo-politike sollën shkatërrimin definitiv të Eurovisionit në Finlandë, një traditë mbi gjysmë shekullore në Evropë. Ky ishte edhe motivi për të cilin rreth 10 vite më parë Italia dhe Monako dhanë dorëheqjen për dërgimin e përfaqësuesve e saj, duke deklaruar se “rezultatet nuk kanë asnjë lidhje me përfaqësimin muzikor por me “miqësinë” midis shteteve”. Tashmë Shqipëria, pritet të ndodhet midis dy fronteve...

Top 5 - Filmat që i keni kuptuar gabim
Edmond Prifti

Nuk po flasim për ata filma me subjekte abstrakte, apo ato filma të stilit francez. Do të flasim për filma të vërtetë, si Pulp Fiction, Kumbari, Njeriu me shenjë. Ndoshta keni besuar se i keni kuptuar në nivelin tematik, por në realitet nuk është kështu. Ndihet nevoja që të dalin në pah nënkuptimet, dhe ju sigurojmë se për këtë arsye po i shkruajmë

Pulp Fiction Çfarë mesazhi kemi besuar se na transmeton: Tarantino vë një çmim të madh për transmetimin e dhunës ekstreme dhe për njerëzit me karakter kriminal. Kush është mesazhi real: Një jetë ku duhet të jesh i dhunshëm dhe egoist nuk është ajo që meritoni të jetoni, ndërsa shpëtimi i fundmë ekziston për të gjithë ata që e dëshirojnë atë me çdo kusht.

Shumë prej të cilëve që e kanë vlerësuar me të vërtetë filmin Pulp Fiction, e kanë kuptuar me lehtësi mesazhin që transmeton, ndërsa konservatorët - në përgjithësi ata më të moshuarit - janë të fokusuar në dhunën dhe e kuptojnë këtë mesazh në mënyrë krejt të gabuar. Është tepër e lehtë të dallosh skenat e dhunës tek Pulp Fiction dhe të pretendosh se Tarantino e ngre në lavdi stilin e jetës së gangsterëve, por kjo deri kur e keni kuptuar se ata që jetojnë deri në fund janë vetëm ata që kanë kërkuar shpëtimin e fundmë, duke e gjetur atë. Përveç kësaj, ndoshta dikush duhet të shikojë Marcellus Wallace dhe pasojat e përdhunimit duke menduar për lavdinë e jetës së një krimineli.

Casablanca Çfarë mesazhi kemi besuar se na transmeton: Dashuria nuk pyet askënd dhe çdo gjë, ndërsa i shpëton njerëzit e mirë nga “thonjtë e luftës”. Kush është mesazhi real: Dashuria është thjesht një humbje kohe. Përfshihuni në “trupat e paqes”!

Rick e bën që Ilsa të shkojë pas Laszlos në fund të filmit. PIKË! Të gjithë rikujtojnë citatin: “Do të bëhesh pishman, ndoshta jo sot, ndoshta as nesër, por së shpejti dhe për gjithë pjesën tjetër të jetës tënde”, si të jetë gjëja më romantike në gjithë botën, por esenca e fjalwve me tw cilat Bogart i drejtohet aktores Ingrid Bergman është se ai dëshiron që ajo të largohet prej andej sa më shpejt të jetë e mundur. Humphrey është i bindur që asaj do t’i shkonte më mirë të ishte një luftëtare për lirinë e Francës, sesa një prostitutë e rëndomtë në Kazablanka. Po, është me të vërtetë e ëmbël kjo shprehje nga ana e tij, që i dëshiron asaj një jetë më të bukur, ashtu siç është edhe ajo, por nuk është aspak romantike, veçse diçka e ëmbël e shprehur ndryshe. Romantike do të ishte në qoftë se do të hipte në avion së bashku me të, me policin homoseksual francez dhe gjermanin e vdekur.

The Godfather (Kumbari) Çfarë mesazhi kemi besuar se na transmeton: Mafia vlerëson familjen më shumë se çdo gjë. Kush është mesazhi real: Dhuna është një ves dhe gjeneron një rreth vicioz, nga i cili nuk mund të shpëtosh.

E dashur shoqëri e sotme! Ja ku na erdhi edhe një ide. Të injorojmë disa prej evenimenteve të caktuara të këtij filmi dhe veçse të lexojmë disa prej tyre! Marlon Brando thotë në film që “Një mashkull që nuk e kalon kohën me familjen e tij nuk mund të jetë asnjëherë një mashkull i vërtetë!” E bëjmë këtë për të anashkaluar, kuptohet, faktin që Michael Corleone vret kunatin e tij Carlo apo vëllain e tij të vonuar mendërisht, Fredo. Po ngjyra e kuqe e flashback-eve në pjesën e dytë të filmit a është ajo që na tregon se dhuna gjeneron gjithmonë edhe më shumë dhunën: një lord i krimit vret familjen e Vitos, ndërsa Vito hyn në mafie për t’u hakmarrë dhe e vret më së fundmi atë lord, ndërsa fëmijët e tij trashëgojnë këtë dhunë. Dhe në të vërtetë ai “e kalon kohën e lirë” me pjesëtarët e familjes së tij. Por kjo pasi më parë i kishte vrarë ata.

Gone with the wind (Bashkë me erën) Çfarë mesazhi kemi besuar se na transmeton: Asgjë nuk mund të shkatërrojë rrugën e dashurisë apo dëshirën për të mbijetuar. Kush është mesazhi real: Njerëzit me ngjyrë janë budallenj. Jugu do të rilindë!

Njerëzit kanë thënë se Oskari i fituar nga Hattie McDaniel për rolin e saj më të mirë dytësor është një moment i lavdishëm në historinë e filmit: Ky ishte një moment që markonte një Hollywood më inteligjent, më shumë të fokusuar në aksin e progresit. Mëkat që kanë dhënë këtë çmim për rolin e një femre të qetë, por njëkohësisht edhe të një të mjere skllave - çka realisht nuk e besojmë se ka ekzistuar në histori. Pjesa më e madhe e problemeve që Scarlett O`Hara i bën ballë tek “Gone with the wind” vjen nga tre burime: 1. Lufta Civile; 2. Lakomia e ushtarëve të Unionit pas lufte; 3. Penisi i aktorit Clark Gable; Dy prej këtyre problemeve të mësipërme janë të parëndësishme. Ndërkohë që filmi është me të vërtetë i mirë, por të zhvillon dy ide (përgjatë disa orëve të transmetimit, Scarlett kalon dhe bëhet nga “një qenushkë e qetë jugore” në “një qenushkë jugore që nuk pranon asgjë dhe nga askush”), pasi duket se askush nuk mban mend skenën kur ai ushtar i keq i Unionit përpiqet të përdhunojë Scarlett, duke detyruar këtë të fundit ta ekzekutojë me një plumb.

Scarface (Njeriu me shenjë) Çfarë mesazhi kemi besuar se na transmeton: Tony Montana është i papërmbajtshëm! Kush është mesazhi real: Jo, nuk është aspak i tillë!

Nuk ka asgjë më nervoze se fakti që askush nga komuniteti i rapper-ëve gangsterë nuk e kupton mesazhin e Scarface (Njeriun me shenjë). Ose çdo personazh i tipit “Njeriu me shenjë” nga getot ka vetëm gjysmën e karakterit të tij ose amerikanët janë më budallenj sesa ka besuar ndonjëri ndonjëherë. Aspirantët e statusit të gangsterit shikojnë tek ngritja e lavdisë e Tony Montanës dhe mendojnë: “Ky jam unë. Nuk bëj kompromise, jam ambicioz, jam inteligjent dhe kam një moral të mirë. Jam një produkt i mjedisit ku jetoj, por kam përfituar në maksimum dhe jam praktik. Një hero midis keqbërësve”. Më pas shikojnë rënien e Tony Montanës, kur ky braktis të ëmën, humb Michelle Pfieffer, vret mikun e tij më të mirë, pa dashje vret të motrën... dhe më pas plandoset nga dhimbja dhe praktikisht hidhet përpara një zjarri të kryqëzuar vetëvrasës. Mendon: “Hajde të shikojmë edhe njëherë fillimin e filmit”. Sa “të çuditshëm” janë njerëzit që vlerësojnë pjesën e parë të këtij filmi dhe njeriun që ishte praktikisht heroi i tyre, që më pas të mos kuptojnë mesazhin e dhënë?! Që të mos themi se ky film i dha pikënisjen një loje me të njëjtin emër, po ku Tony u mbijeton armëve të zjarrit. Por më mirë të mos hymë në më shumë në detaje.

Njerëz të famshëm për momentet e mëdha…
Më shumë apo më pak të thella, idetë, këshillat e tyre apo ironia përreth seksit, futen në rangun e gazmoreve apo të thënieve me nënkuptime. Shumë prej “këshillave” të njerëzve të famshëm ndoshta janë bërë prej kohësh pjesë e jona, por kjo s’do të thotë t’i harxhoni me një frymë të gjitha ato çka thuhen më poshtë, - apo në paralelizëm siç ka thënë gazetari i famshëm Jay Leno, “Për herë të parë në histori, seksi na qenka më i rrezikshëm se sa një cigare më pas...”. Por në fakt, edhe pasi ta mbaroni këtë artikull, s’keni pse mendoni me patjetër thënien më pak të mendueshme të Fabio Fazios: “Të kam tradhtuar, vetëm se doja të kuptoja se ti je më i miri. Mos u mërzit edhe pak kam!”...

Emri? Austin Danger Powers. Seks? Po, ju lutem? - Austin Powers

Pasi një mashkull bën seks me një prostitutë, nuk e paguan atë për shërbimin, por për ta larguar - Anonim

Kur një mashkull i flet me fjalë të pista një femre, do të thotë ngacmim seksual. Kur një femër i flet me fjalë të pista një mashkulli do të thotë 3 $ për minutë - Anonim

Masturbimi: Një prej instinkteve primare të njerëzimit. Në shekullin XIX ishte një sëmundje, tashmë një nevojë” - Thomas Szasz

Klinton ka gënjyer. Një mashkull mund të harrojë ku ka parkuar apo edhe ku jeton, por nuk ka si harron asnjëherë një akt të seksit oral - Barbara Bush

Sipas disa kërkimeve të fundit, femrat thonë se ndihen më komforte në qoftë se zhvishen përpara një mashkulli, sesa ta bëjnë këtë përpara një femre. Kjo kauzë bën që femrat të jenë më kritike, ndërkohë që meshkujt u janë vetëm mirënjohës - Robert DeNiro

Thuhet se ka dalë një tjetër skandal në botën mjekësore. Mjekët bëjnë të ditur faktin që meshkujt kanë një reaksion alergjik ndaj prezervativëve prej lateksi. Ky material i provokon fryrjen e fuqishme të penisit. Dhe, ku qëndron problemi? - Dustin Hoffman

Seksi transmetohet. Në qoftë se prindërit tënd nuk e kanë bërë, as ti nuk do ta bësh - Anonim

E njihni atë shikimin që kanë femrat kur duan të bëjnë seks? As unë! - Steve Martin

Të bësh seks është sikur të luash Bridge. Në qoftë se nuk ke një partner të mirë, do të ishte mirë të kesh një dorë të mirë - Woody Allen

Femrat janë të afta të bëjnë sikur kanë orgazëm. Meshkujt mund ta bëjnë këtë gjë përgjatë gjithë marrëdhënies - Sharon Stone

Femrat kanë nevojë për një motiv për të bërë seks, meshkujt kanë nevojë për një vend - Billy Cristal

Seksi është formula e përshëndetjes së natyrës - Anonim

Besoj se meshkujt flasin me femrat për të bërë seks me to, ndërsa femrat bëjnë seks me meshkujt për ty çuar ata drejt fjalosjes - Jay McInerney

Bigamia do të thotë të kesh një grua në plus. Monogamia është e njëjta gjë - Oscar Wilde

E shikoni, problemi është se Zoti i ka dhënë mashkullit një tru dhe një penis, por nuk i ka dhënë gjak të mjaftueshëm për t’i përdorur të dyja njëherësh - Robin Williams

Mos bëj seks, njeri! Pastaj është puthja, ndërsa pas një kohe të shkurtër do të të duhet të flasësh me të - Steve Martin

Dashuria është përgjigjja, por ndërkohë që pret përgjigje, seksi ngre disa pyetje interesante - Woody Allen

Kur erdha në Amerikë, nuk dija të flisja anglisht, por jeta ime seksuale ishte e shkëlqyer. Tashmë anglishtja ime është e shkëlqyer, por jeta ime seksuale është copë-copë - Julio Iglesias

Herën e fundit kur kam qenë brenda një femre, ishte kur bëra vizitë në Statujën e Lirisë - Woody Allen

Jam një dashnor tepër i mirë, pasi bëj ushtrime së tepërmi kur jam vetëm - Woody Allen

Seksi dhe golfi janë dy gjërat e vetme nga të cilat mund të gëzohesh pa ditur asgjë - Kevin Costner, Tin Cup

Është më mirë të mos jesh besnik sesa të jesh besnik pa e dëshiruar atë - Brigitte Bardot

Në qoftë se Zoti nuk do të dëshironte që ne të masturbonim, do të na bënte duart më të shkurtra - George Carlin

Seksi në 90 vjeç është si të luash bilardo me një litar - George Burns

Askush nuk do ta fitojë luftën e sekseve; miqësohen së tepërmi me armikun - Henry Kissinger

Personalisht, nuk di asgjë përreth seksit, pasi kam qenë e martuar gjithë kohës - Zsa Zsa Gabor

Diferenca më e madhe midis seksit me pagesë dhe atij gratis është që seksi i paguar kushton më pak! - Brendan Francis

Në Amerikë seksi është një obsesion, në pjesë të tjera të botës është realitet - Marlene Dietrich

Që të kesh sukses në seksin e kundërt, thuaji që je impotent. Do të bëjë të pamundurën që të vërtetojë të kundërtën - Cary Grant

Puna është një program, ashtu si edhe seksi. Një gabim i vetëm dhe duhet të paguash për të gjithë jetën - Michael Sinz

Përgatiti: Edmond Prifti