Επτά επί Θήβας

Επτά επί Θήβας (αρχ. ελλ. ) είναι ο τίτλος τραγωδίας του Αισχύλου. Αποτελεί το τελευταίο μέρος της τριλογίας του Αισχύλου για τον Θηβαϊκό κύκλο και το μοναδικό έργο της τριλογίας που σώζεται έως σήμερα (περιλαμβάνονται επιπλέον τα έργα Λάιος και Οιδίπους). Παρουσιάστηκε στην Αθήνα το 467 π.Χ. και με το έργο αυτό, ο Αισχύλος κέρδισε τον ποιητικό αγώνα που πραγματοποιήθηκε κατά το πρώτο έτος της 78ης Ολυμπιάδας.

Πλοκή
Η ιστορία της τραγωδίας είναι βασισμένη στο μύθο των δίδυμων γιων του Οιδίποδα και της Ιοκάστης, Ετεοκλή και Πολυνείκη. Σύμφωνα με αυτόν, τα δύο αδέλφια συμφώνησαν αρχικά να κυβερνούν εναλλάξ τη Θήβα, ωστόσο, μετά από την άρνηση του Ετεοκλή να παραδώσει το θρόνο στον Πολυνείκη, ο τελευταίος οργάνωσε την επίθεση επτά Ελλήνων βασιλιάδων εναντίον του Ετεοκλή και της πόλης της Θήβας. Η πολεμική αυτή σύγκρουση αναφέρεται με τον όρο Επτά επί Θήβας και κατέληξε με νίκη των Θηβαίων αλλά και τον θάνατο των δύο διεκδικητών του θρόνου.

Το ίδιο θέμα πραγματεύεται και η τραγωδία του Ευριπίδη Φοίνισσαι ενώ υπήρχε και το έπος Θηβαΐς το οποίο έχει χαθεί.

Δείτε επίσης

 * Επίγονοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 * (σε μετάφραση του Ιωάννη Γρυπάρη)

Κατηγορία:Αρχαίες τραγωδίες Κατηγορία:Θηβαϊκός κύκλος

Седемте срещу Тива Els set contra Tebes Sedm proti Thébám Sieben gegen Theben Seven Against Thebes Los siete contra Tebas Seitse Teeba vastu Seitsemän Thebaa vastaan Les Sept contre Thèbes Sjö gegn Þebu Sette contro Tebe テーバイ攻めの七将 Septynetas prieš Tėbus Zeven tegen Thebe Siedmiu przeciw Tebom Семеро против Фив Sedmorica protiv Tebe De sju mot Thebe Семеро проти Фів 七将攻忒拜