Λεύκος

Στην ελληνική μυθολογία ο Λεύκος ήταν γιος του Τάλω στην Κρήτη. Ο Λεύκος εγκαταλείφθηκε στο ύπαιθρο μετά τη γέννησή του και ανατράφηκε από τον βασιλιά Ιδομενέα. Κι όταν, αρκετά χρόνια αργότερα, ο Ιδομενέας έφυγε για να συμμετάσχει στον Τρωικό Πόλεμο, εμπιστεύθηκε τη φύλαξη της συζύγου του Μήδας και της κόρης του Κλεισιθήρας στον Λεύκο. Λέγεται μάλιστα ότι ο Ιδομενέας είχε μνηστεύσει την κόρη του με τον Λεύκο. Αλλά ο Ναύπλιος ο Νεώτερος παρεκίνησε τον Λεύκο να διαφθείρει τη Μήδα παρασύροντάς τη σε μοιχεία. Με αυτό τον τρόπο θέλησε ο Ναύπλιος να εκδικηθεί τον άδικο φόνο του γιου του, του Παλαμήδη. Η συνέχεια ήταν τραγική: ο Λεύκος σκότωσε τη Μήδα και την Κλεισιθήρα, και μάλλον και τα δύο μικρά αγόρια του Ιδομενέα, τον Ίφικλο και τον Λύκο. Ο Ιδομενέας, μόλις επέστρεψε στην Κρήτη και έμαθε ότι ο θετός γιος του είχε ξεκληρίσει την οικογένειά του, τον τύφλωσε και τον έδιωξε. Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή, ο Λεύκος κατόρθωσε να εκδιώξει τον Ιδομενέα αναγκάζοντάς τον να πάρει τον δρόμο της εξορίας.


 * Με το όνομα Λεύκος εξάλλου αναφέρεται στην Ιλιάδα (Δ 491) ένας από τους συμπολεμιστές του Οδυσσέα στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε από το ακόντιο του Αντίφου, γιου του Πριάμου. Ο θάνατός του χόλωσε πολύ τον Οδυσσέα, που αμέσως τον εκδικήθηκε σκοτώνοντας τον Δημοκόωντα, νόθο γιο του Πριάμου.


 * Επίσης, ένας ποταμός της Μακεδονίας αναφέρεται με το όνομα «Λεύκος» στον Ομηρικό ύμνο στον Απόλλωνα (στ. 217).

Πηγές

 * Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969
 * Κρουσίου: «Λεξικόν Ομηρικόν», διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 524

Λευκος Λευκος Λευκος