Hajdar Bytyqi

Hajdar Rexhep Bytyqi

Hajdar Bytyqi lindi më 1927 në fshatin Piranë nga babai Rexhep Bytyqi dhe nëna Nazmije Krusha. Ishte si fëmijë shumë i gjallë, inteligjent dhe herët e kuptoi okupimin që neve shqiptarëve na u ishte bërë nga mbretëria Serbo-Kroato-Sllovene. Në atë kohë Kral Petri e kolonizoi Kosovën me serb dhe malazez, ku iu mori tokat e shqiptarëve deri në derë të shtëpisë. Si i ri me fillimin e luftës së dytë botërore iu bashkëngjit forcave të ballit kombëtar, ku më vonë në vitin 1944 zëvendësoi vëllaun Hamzën dhe iu bashkëngjit brigadës së pestë ku komandant ishte Ramiz Alia. Kjo brigadë erdhi nga Shqipëria ku mobilizoi shumë shqiptar nga Kosova, ku luftën e zhvilluan kryesisht në Sanxhakë (Novi Pazar, Tutinë etj.). Pas mbarimit të luftës ishte anëtar i komitetit krahinor të Kosovës dhe kryetar i lidhjes së rinisë në Prizren. Me kohën kuptoi që nuk ishte çlirim i kësaj popullate por ishte një ri okupim më i egër se ai i para lufte. Me kohën e hershme që e kuptoi filloi të punoi me shumë shokë për një çlirim të mirëfilltë të këtij populli të vuajtur, ku formuan grupe ilegale qe quhej Lëvizja Popullore e Kosovës. Që nga viti 1948, nga mbledhja e lëvizjes popullore të Kosovës që u mbajttë në shtëpinë e Idriz Kopinës në Ferizaj, ku mbledhjen e udhëhoqi Rifat Berisha (kryetar), Xheladin Hana (sekretar) dhe procesmbajtës ku ishin të pranishëm, Hajdar Bytyqi, Idriz Kopina, Hajredin Hoxha, Ymer Qërkezi etj., ku motoja e kësaj mbledhje ishte bashkimi i trojeve shqiptare. Pas kësaj mbledhje, Rifat Berisha u vra nga forcat Serbo-Jugosllave, gjithashtu Xheladin Hana qe të dy të tradhtuar nga "shqiptarë të ndershëm" bashkë me forcat çetnike-Serbe, nën maskën komuniste, të tjerët u kapën nëpër vende të ndryshme të Kosovës ku u burgosën nëpër disa qendra të Kosovës. Babai im Hajdar Bytyqi u burgos në Podujevë, ku qëndroi dy net për bojkotin që i kishte bërë mbledhjes së drithit, ndërsa burgosja e tij kishte karakter më të gjerë politikë dhe patriotik. Pas dy ditëve nga Podujeva e dërguan në burgun e Prishtinës ku qëndroi mbi dy muaj (në dhjetor të vitit 1948 deri në shkurt të vitit 1949), ku askush nga familja nuk e dinte se ku gjendej, a ishte i gjallë apo i vdekur. Nga Prishtina i dërguan me tren të mallrave në bregdetin e Adriatikut ku i dërguan në burgun më famëkeq të Goli-Otokut. Unë mburrem me qëndrimin shumë të fortë dhe heroik e të pastër të babait tim ku qëndroi plot tre vite e gjysmë dhe u kthye nga Goli-Otoku vetëm 35 kg i rëndë. Pas ardhjes nga burgu, kurrë nuk pushoi së vepruari, ku dihet mirëfilli, vuajtjet që i pësoi në vitin 1955-56 në aksionin e pushkëve, me bastisje të shpeshta, me përjashtimin e mbarë familjes nga lidhja socialiste dhe më 28 nëntor të vitit 1959 e ngriti flamurin kombëtar në odën e Halit Hazirit dhe u burgosë për herë të dytë, por këtë herë në Mitrovicë të Sremit ku qëndroi deri në vitin 1962. E gjithë kjo ndjekje ishte kontribut i spiunëve të Rankoviqit ("shqiptar të ndershëm" të fshatit dhe më gjerë), mirëpo Hajdar Bytyqi kurrë nuk u përkulë para këtyre bishave të shitura edhe pse deri në vdekje ishte i përcjellë nga këto qelbësira, ku në vitin 1995 më 13 shtator vdiq i pastër pa asnjë njollë, ku la pas edhe një familje të pastër dhe ballëhapur që për mua si djalë është pasuria më e madhe që ka dikush në këto troje. Edhe tani mundohen të na gjunjëzojnë, këlyshët e atyre që punonin për pushtetin serbë, mirëpo kurrë nuk do të ia arrijnë atij qëllimi.