Ahmet Gashi

== == HIQMET MEÇAJ == == Hiqmet Meçaj u lind më 2.5.1944, (varianti zyrtar 15.5.1944). Shkollën e mesme e kreu në qytetin e Vlorë dhe në vitin 1967 u diplomua në fakultetin Histori – Filologji, dega gjuhë-letërsi shqipe të Universitetit të Tiranës për mësuesi në shkollat e mesme. Që me botimet e para u pranua në Lidhjen e Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë në vitin 1964 dhe kritika e renditi mes poetëve më të mirë të kohës. Në vitin 1967, ende student, boton vëllimin poetik “NISJA”. Emërimi në zonat e thella të Vlorës si mësues në tetëvjeçare qe një goditje, kur shokët e tij të Universitetit zunë vende të rëndësishme në kryeqytet. Ndërkohë u përfshi në disa antologji poetike shqip dhe gjuhë të huaj, si dhe në atë të shkollave të mesme. Për emërimin e tij shprehet Fatos Arapi në librin me kujtime, se si u interesuan sëbashku me studjuesin Dalan Shapllo, që të emërohej në gazetën e Lidhjes së Shkrimtarëve, “Drita”, gjë që u pengua nga biografia, babai i tij kishte dalë nga burgu një vit para se ai të nisej student. Kurse Xhaxhai kishte qenë i dënuar me vdekje. Skifter Këlliçi, në një shkrim botuar më 2005, gusht, te gazeta "Koha Jonë”, shkruan: “...Do ta pësonin edhe shumë poetë të rinj për të cilët Kadareja, Agolli e Arapi ishin shembujt më të mirë se si mund të shkruhej poezi me frymë bashkëkohore. Te tillë ishin B. Xhaferi, vëllimi poetik i të cilit "Lirishtja e kuqe" dhe romani "Krasta Kraus", u ndaluan dhe ai u detyrua të arratisej në Greqi e që andej në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ku u gjend i vdekur ne spital ne rrethana misterioze. H. Qendro, redaktori i vëllimit me tregime "Zhurma e erërave të dikurshme" të Agollit dhe poet me talent, u internua për vite e vite në fshatrat e Progonatit, F. Haliti u degdis ne humbëtirat e Lushnjes, Xh.Spahiu, dy herë i kritikuar nga vetë Enver Hoxha për poezi surealiste, shpëtoi cuditërisht pa u dënuar. H.Meçaj u dërgua me dënim ne Vlorë, M. Zeqo u hoq nga gazeta "Drita". Të dy per hermetizëm në poezitë e tyre, kurse një tjetër, Frederik Reshpja, poet i talentuar, përfundoi madje në burg e pas tij edhe poetët J.Bllaci, Z.Morava, P.Taci. Kurse poeti i ri I.Blloshmi madje u pushkatua...”. Në fshatin Rexhepaj, ku punoi si mësues, vendosi marrëdhënie shumë të mira me banorët, ndihmoi në jetën kulturore të fshatit si edhe të zonës naftëtare. Shumë këngë popullore, që këndohen edhe sot atje, janë krijime të tij. Më vonë punon në Shtëpinë e kulturës së qytetit Vlorë, megjithëse emërimin e kishte ende në fshat. Që nga kjo kohë nuk ka aktivitet të rëndësishëm kulturor apo festiv ku të mos ketë lënë gjurmë, duke ndikuar dukshëm në rritjen cilësore të tyre. Vendoset shumë herë kryetar jurie, anëtar komisioni për organizimet festive, është njeri nga nismëtarët e festivaleve lokale. Një punë të kujdesshme Hiqmet Meçaj ka bërë edhe me talentet e rinj, duke drejtuar disa rrethe letrare, të cilat do të nxirrnin më vonë poetë e shkrimtarë të talentuar, veprimtari që e ka kryer me pasion e përkushtim të thellë. Ka fituar dhjetra çmime të para në veprimtaritë lokale dhe tre çmime të para Kombëtare në Festivalin për fëmijë në Shkodër. Në vitin 1974 tërheq nga shtëpia botuese vëllimin poetik “Vazhdimësi” dhe romanin “Shpërthimi”, si dhe një libër me tregime për fëmijë, të tre në proces botimi dhe i asgjëson, për t’u shpëtuar pasojave të reprezaljeve që filluan kundër shkrimtarëve dhe artistëve pas Plenumit IV. Është marrë me dramaturgji, duke shfaqur në Teatrin Dramatik të Vlorës disa drama, prej të cilave “Shqipet e Stërrallëzës” 1978, që u bënte jehonë ngjarjeve të rëndësishme të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit. Nga vitet 83 – 88 aktivizohet në festivalet kombëtare popullore. Me studimin e thellë që i bën folklorit, së bashku me Artistin e Merituar Haxhi Dalipi, bëjnë të mundur që grupi folklorik i Vlorës të shkëlqejë me interpretime të reja të mahnitshme, jo vetëm për spektatorin shqiptar, por edhe për studjuesit e huaj. Dekorohet nga Presidiumi i Kuvendit Popullor me Urdhërin Naim Frashëri Kl. II me motivacionet e mësipërme. Pas një tërheqjeje të gjatë boton “TOKË E  PAGJUMË”  1983, poezi. Më 1988 boton “TEK JU  TROKAS”, poezi. Duke parë se edhe pushtetarët e rinj mbajtën ndaj tij të njëjtin qëndrim, detyrohet të emigrojë në Greqi në vitin 1994, për shkaqe ekonomike dhe shëndetsore familjare, pa marrë as pensionin minimal për punën dhe përkushtimin për rreth tridhjetë vjet ndaj qytetit të vet, që e do aq shumë, por edhe që i fali gjithë jetën e vetë krijuese. Boton vëllimin me poezi “VETVRASJA E QIRINJVE” 2000, “KUKULLAT E PYLLIT” 2002, 2003, përgatit në botim personal (pesë kopje) KUJTESË E SHPIKUR 2003, poezi, “PËR ASKUND” 2003, tregime, “ÇIKPAKU” roman për fëmijë, 2003. Është nismëtar i klubit “Drita” sëbashku me Nase Janin. Është bashkautor (formulues, përzgjedhës dhe redaktor) i katër antologjive, poezi dhe prozë, nga autorët shqiptarë që ndodhen në Greqi: “Portat e Harresës”, “Shtëpia mbi Rrota”, “Qiejt e shpirtit”, “Maska e ditës”. Është bashkautor me Akademikun Kopi Kyçyku në librin intervistë “Zinxhiri i Anktheve”. Është përfshirë në antologjinë e prozës së shkurtër shqiptare në rumanisht "Bukuria që vret" mes autorëve klasikë si Migjeni, Kuteli, Pashku, etj, përkthyer nga Akademiku K.Kyçyku. Libri “Vetëvrasja e Qirinjve” është botuar në rumanisht nën kujdesin e Kopi dhe A.Ch Kyçyku. Prej vitesh mban një faqe të përjavshme te "Gazeta e Athinës", ku boton letërsi të zgjedhur mbarëshqiptare dhe botërore. Është vlerësuar me çmimet: TOKË E  PAGJUMË” , poezi  “Libri më i mirë poetik i vitit 1983”. “Amaneti” Çmimi i parë kombëtar për poemë, 1982. Çmimi i dytë kombëtar për tregime për fëmijë 1971, libër që e asgjësoi. “KUKULLAT E PYLLIT”, fitues i çmimit të parë në konkursin e shpallur nga TOENA e ONUFRI, në bashkëpunim me klubin “Drita”, si dhe dhjetra çmime të para në konkurse e festivale kombëtare... Në Athinë, ndonëse me probleme të mëdha ekonomike dhe shëndetsore familjare, ai shquhet, jo vetëm me botimet cilësore të tij në gjithë shtypin shqiptar, por edhe për përpjekjet e vazhdueshme që bën për të mbajtur krijuesit e ardhur nga Shqipëria, të bashkuar rreth fjalës së bukur shqipe. Është ideator dhe përfaqësues i rrymës letrare “Mikrobotizëm”. Hiqmet Meçaj është vlerësuar nga shumë personalitete të kulturës dhe kritikës letrare shqiptare, si Dritëro Agolli, Fatos Arapi, Llazar Siliqi, Prof.Agim Vinca, Prof.Adriatik Kallulli, Prof.Kudret Velça, Dr. Ardian Ch Kyçyku, Dr.Moikom Zeqo, Prof. Adem Jakllari, Faslli Haliti, Faruk Myrtaj, Sulejman Mato, Visar Zhiti, Robert Goro, Vath Koreshi, Ridvan Dibra, Stefan Martiko, Dr.Xhemal Ahmeti, Mustafë Xhemajli, etj... Më 30 maj 2003, në gazetën “Panorama”, dr. Moikom Zeqo, midis të tjerave shprehet: “Hiqmet Meçaj është një nga personalitet e spikatur të poezisë shqipe... Poeti i vërtetë mbetet poet i vërtetë në të gjitha kohërat...”.